NASA heeft een ingenieuze oplossing gevonden om de bijna vijf decennia oude Voyager 2-sonde nog minstens een jaar langer operationeel te houden in de interstellaire ruimte. Door een zorgvuldig geplande energiebesparende ingreep kunnen de laatste wetenschappelijke instrumenten aan boord blijven functioneren, terwijl de sonde zich op meer dan 20 miljard kilometer van de aarde bevindt.
De grootste bedreiging voor de missie is de gestaag afnemende energievoorziening. De radio-isotoop thermo-elektrische generator (RTG), die warmte van vervallend plutonium omzet in elektriciteit, levert elk jaar ongeveer vier watt minder vermogen. Na 48 jaar is de beschikbare energie dramatisch gedaald ten opzichte van het oorspronkelijke vermogen bij lancering in 1977.
Om de missie draaiende te houden, hebben ingenieurs van NASA's Jet Propulsion Laboratory een plan uitgevoerd waarbij een deel van de resterende energie werd herverdeeld. space.com werd een spanningsregelaar aangepast, waardoor een kleine reserve aan elektrisch vermogen kon worden vrijgemaakt die voorheen werd gebruikt voor een beveiligingsmechanisme. Deze ingreep stelt de sonde in staat om zijn wetenschappelijke instrumenten langer te blijven gebruiken dan eerder werd voorspeld.
Ondanks de hoge leeftijd van de sonde blijven de metingen van Voyager 2 van onschatbare wetenschappelijke waarde. Het ruimtevaartuig bevindt zich in een gebied waar geen enkele andere door mensen gemaakte sonde actief is en stuurt unieke gegevens terug over de samenstelling en eigenschappen van de interstellaire ruimte. De instrumenten die nog actief zijn, meten onder meer kosmische straling, magnetische velden en plasmadeeltjes. Deze informatie kan niet worden verzameld door telescopen of nieuwere sondes die zich nog binnen de heliosfeer bevinden.
De energiebesparende maatregel geeft de missie uitstel, maar het blijft een race tegen de klok. dat NASA verwacht dat de beschikbare energie over ongeveer een jaar opnieuw kritiek zal worden, waarna mogelijk nog slechts één instrument kan blijven functioneren. Uiteindelijk zal de RTG te weinig vermogen leveren om welk systeem dan ook te laten werken, waarmee de missie na bijna een halve eeuw tot een einde komt.
De tweelingsonde Voyager 1 kampt met vergelijkbare uitdagingen. Beide sondes hebben inmiddels de heliopauze gepasseerd en bevinden zich in de interstellaire ruimte, een prestatie die decennialang onmogelijk leek. onderstreept de verlenging van de Voyager 2-missie het technische vernuft van NASA's ingenieurs, die erin slagen om een ruimtevaartuig dat werd gebouwd met technologie uit de jaren zeventig, nog steeds relevante wetenschappelijke data te laten verzamelen op een afstand waar communicatie meer dan 18 uur nodig heeft om de aarde te bereiken.
De Voyager 2 is een van de meest iconische missies uit de ruimtevaartgeschiedenis en heeft baanbrekende ontdekkingen gedaan over de buitenste planeten van ons zonnestelsel en de grenzen daarvan. De huidige verlenging bevestigt dat de sonde nog steeds in staat is om unieke gegevens te verzamelen die wetenschappers helpen begrijpen hoe de zonnewind interageert met het interstellaire medium en welke omstandigheden heersen buiten de beschermende bel van onze zon.