In het noordoosten van Montana is een paleontologische vondst gedaan die nieuwe details onthult over de fauna van miljoenen jaren geleden. In de zogenaamde Hell Creek Formation is een vogelveer aangetroffen die bewaard is gebleven in een coproliet, wat de wetenschappelijke term is voor gefossiliseerde uitwerpselen. Volgens een artikel van newscientist.com gaat het om de best bewaarde veer die ooit is teruggevonden uit gesteenten die dateren uit het tijdperk van de dinosauriërs.
De ontdekking werd in 2016 gedaan door David DeMar, Jr. van de University of Washington in Seattle. Terwijl hij op zoek was naar fossiele vissen, stuitte hij op een gebroken coproliet waarin een veer duidelijk zichtbaar was. Om de exacte aard van dit object te bepalen, werkte DeMar later samen met Jingmai O’Connor van het Field Museum in Chicago. De onderzoekers maakten gebruik van geavanceerde analysetechnieken, waaronder 3D-oppervlaktescans en micro-CT-scans, om de fossiele resten in kaart te brengen. Zoals beschreven door , is de veer in een zodanige staat bewaard dat het lijkt alsof deze recentelijk is opgepikt.
Naast de veer bevatten de uitwerpselen ook botfragmenten van poten, met afmetingen van 12 en 18 millimeter. Deze resten vertonen kenmerken die overeenkomen met hesperornithiformes, een groep niet-vliegende duikvogels die voorkwamen in de Hell Creek Formation. Hoewel de identiteit van de dader niet met absolute zekerheid is vastgesteld, speculeren wetenschappers dat de vogel mogelijk is opgegeten door een jonge Tyrannosaurus rex. De details over deze interactie tussen jager en prooi zijn volgens van onschatbare waarde voor het begrijpen van de voedselketen in het Mesozoïcum.
De wetenschappelijke impact van deze vondst is aanzienlijk. De analyse van de veer suggereert dat de evolutie van veren, zoals we die bij moderne vogels zien, ongeveer 10 miljoen jaar eerder plaatsvond dan voorheen werd gedacht. Dit werpt een nieuw licht op de periode rond de massale uitsterving, veroorzaakt door een asteroïde-inslag ongeveer 66 miljoen jaar geleden. Terwijl de meeste dinosauriërs uitstierven, overleefden vogels deze catastrofe. Specifiek de neornithes, de voorouders van alle hedendaagse vogels, wisten te overleven, terwijl andere groepen dat niet deden.
Door het bestuderen van dergelijke fossielen hopen onderzoekers te ontrafelen waarom juist deze specifieke tak van vogels overleefde. De coproliet dient hierbij als een directe getuige van de biologische interacties vlak voor het einde van het tijdperk van de dinosauriërs. Zoals benadrukt door , biedt deze unieke vondst cruciale informatie over de overlevingsstrategieën van vroege vogels tijdens een van de meest turbulente periodes in de aardgeschiedenis.