De Verenigde Staten en Japan hebben samen toegeslagen op de valutamarkten. Hun doel: de vrije val van de Japanse yen stoppen. Japan bevestigde de Amerikaanse hulp bij de interventie, een opvallende zet die aangeeft hoe nijpend de situatie is. Het is voor het eerst in meer dan twintig jaar dat de twee landen de handen ineenslaan om de yen overeind te houden.
De munt was weggezakt naar het laagste niveau in decennia. Dat zet de Japanse economie onder druk, omdat import van energie en grondstoffen daardoor flink duurder wordt. Volgens berichtgeving van hln.be bevestigde het Japanse ministerie van Financiën dat de ingreep gebeurde met medewerking van de Amerikaanse monetaire autoriteiten.
Normaal gesproken voeren centrale banken zulke interventies alleen uit. Maar de aanhoudende verzwakking van de yen vroeg om een krachtiger signaal. Door samen op te treden, vergroten de VS en Japan de impact en laten ze zien dat ze eensgezind bezorgd zijn over extreme wisselkoersschommelingen. Het is een zeldzaam moment van gecoördineerd beleid tussen 's werelds grootste en op twee na grootste economie.
De historische duikvlucht van de yen komt door het groeiende renteverschil tussen Japan en de VS. De Amerikaanse Federal Reserve verhoogde de rente agressief om de inflatie te temmen. De Bank of Japan hield juist koppig vast aan haar extreem ruime geldbeleid. Daardoor werd de yen minder aantrekkelijk voor beleggers, wat een aanhoudende verkoopgolf veroorzaakte.
De laatste keer dat de VS en Japan zo samenwerkten om de yen te steunen, was in 1998 tijdens de Aziatische financiële crisis. De huidige interventie onderstreept de vrees dat een te zwakke yen niet alleen Japan schaadt, maar ook kan leiden tot bredere verstoringen in de wereldhandel en op financiële markten.
Hoeveel geld er precies in de actie is gestopt, is niet officieel bekendgemaakt. Analisten schatten dat het om tientallen miljarden dollars gaat. Het effect op de markt was meteen zichtbaar: de yen veerde flink op ten opzichte van de dollar na de bevestiging van de gecoördineerde actie.
De samenwerking tussen Washington en Tokio is een diplomatiek en economisch signaal van formaat. Het toont dat de VS, ondanks hun eigen strijd tegen inflatie, bereid zijn hun bondgenoot bij te staan om de stabiliteit op de mondiale valutamarkten te bewaren. Toch kan de interventie slechts een tijdelijk effect hebben, zolang het fundamentele renteverschil tussen beide landen blijft bestaan.