Mensen die lijden aan een specifieke vorm van overmatig boeren kunnen mogelijk verlichting vinden door middel van gestructureerde zangtherapie. Een recent onderzoek suggereert dat deze methode effectiever en aantrekkelijker is dan de traditionele ademhalingsoefeningen.
Het gaat hierbij om een aandoening die bekendstaat als supragastrisch boeren (SGB). In tegenstelling tot normale boeren, waarbij lucht uit de maag wordt vrijgelaten, trekken mensen met SGB lucht snel in de slokdarm om deze vervolgens direct weer uit te stoten. Volgens berichtgeving van scienceglobal.academy wordt deze conditie beschreven als een gedragsstoornis die de levenskwaliteit van patiënten aanzienlijk kan beïnvloeden.
Zang versus ademhalingsoefeningen
De huidige klinische richtlijnen bevelen diafragmatische ademhaling — ook wel buikademhaling genoemd — aan als de eerste behandeling. Hierbij wordt het middenrif geactiveerd om diepe ademteugen te nemen, wat helpt om boeren te voorkomen voordat ze ontstaan. Echter ervaren veel patiënten deze oefeningen als monotoon en repetitief, waardoor ze vaak vroegtijdig stoppen met de therapie.
Omdat zingen in essentie ook gebruikmaakt van gecontroleerde diafragmatische ademhaling, onderzochten wetenschappers of dit een leuker en effectiever alternatief kon zijn. In een multicenter randomized trial, gepubliceerd in Clinical Gastroenterology and Hepatology, werden 72 volwassen patiënten die voldeden aan de Rome IV-criteria voor SGB onderzocht. Volgens gastro.org bleek de zangtherapie aanzienlijk beter te presteren dan de standaard ademhalingsoefeningen.
De resultaten van het onderzoek
De resultaten na één week waren opvallend: 72% van de patiënten in de zanggroep bereikte de responsdrempel, gedefinieerd als een vermindering van ten minste 50% in de score van de boersymptomen. Ter vergelijking: bij de groep die diafragmatische ademhaling beoefende, behaalde slechts 39% dit resultaat. Dit verschil bleef ook na een maand zichtbaar, waarbij 50% van de zanggroep nog steeds een positieve respons vertoonde tegenover 31% in de ademhalingsgroep.
De methodiek achter de therapie was zeer specifiek. Zoals beschreven door gutsandgrowth.com, maakten patiënten gebruik van vier gestandaardiseerde Chinese volksliedjes. De sessies duurden ongeveer vijf minuten en werden drie keer per dag uitgevoerd, aangevuld met extra sessies bij het optreden van symptomen. Om de juiste techniek te waarborgen, gebruikten patiënten spiegels om de uitzetting van de buik te controleren en smartphone-apps om een geluidsintensiteit van 80 dB te bereiken.
Toegankelijkheid en kritiek
Dr. Tao Bai van het Tianyou Hospital in Wuhan, China, benadrukt dat zingen een vertrouwde en plezierige activiteit is, wat de therapietrouw van patiënten bevordert. Daarnaast is de interventie non-farmacologisch en potentieel eenvoudig aan te passen aan verschillende culturen.
Ondanks de positieve cijfers is er ook kritiek. Een expert die met livescience.com sprak, stelde dat de aanpak niet de volledige onderliggende oorzaak van de stoornis aanpakt. Daarnaast werden er significante beperkingen in het onderzoek genoemd, wat suggereert dat er meer bewijs nodig is voordat zangtherapie breed kan worden geaccepteerd als standaardbehandeling.