Een internationaal onderzoeksteam, bestaande uit experts van het NASA Ames Research Center en het SETI Institute, heeft een gedetailleerd model ontwikkeld dat de reis van ruimtegesteenten door de atmosfeer beschrijft. In een studie die is verschenen in het vakblad Meteoritics & Planetary Science wordt een proces in zeven specifieke stappen uiteengezet, die bepalen of een object de grond bereikt of voortijdig explodeert.
Het begrijpen van de interactie tussen een zogenaamde bolide — de wetenschappelijke term voor een binnenkomend ruimtegesteente — en de lucht is essentieel voor het inschatten van potentiële risico's voor de aarde. Volgens universetoday.com stelt hoofdauteur Dr. Peter Jenniskens dat de gangbare aanname, dat rotsen simpelweg zouden verdampen door extreme hitte, onjuist is. Het onderzoek toont aan dat er eerst een smelting van het materiaal plaatsvindt voordat het object verder uiteenvalt.
De drijfveer achter dit project was het dichten van een kennishiaat over de invloed van de chemische en fysieke samenstelling van een meteoriet op het uiteindelijke verloop van de inslag. Een relevant voorbeeld van een object dat in de lucht explodeerde, was de gebeurtenis boven Chelyabinsk in Rusland in 2013. Door de mechanismen achter deze fragmentatie beter te begrijpen, kunnen wetenschappers nauwkeuriger voorspellen welke schade een object kan aanrichten wanneer het voortijdig uit elkaar valt, zoals beschreven in de berichtgeving van .
Om tot dit model te komen, hebben de onderzoekers beeld- en videodata geanalyseerd van 75 verschillende meteorietinslagen. Hierbij werd rekening gehouden met variabelen zoals de rotatiesnelheid, de invalshoek en het massaverlies. Een van de geanalyseerde gevallen was de inslag van meteoriet 2023 CX1 boven Normandië in Frankrijk, wat volgens hielp bij het verfijnen van de tijdlijn.
De vastgestelde reis van een bolide verloopt volgens de volgende zeven fasen:
- Atmosferische entry: Het moment waarop het object de bovenste lagen van de atmosfeer raakt.
- Begin van helderheid: De eerste zichtbare lichtverschijnselen treden op.
- Toename van helderheid: Het object transformeert in een duidelijk zichtbare vuurbal.
- Constante helderheid en smelting: Terwijl de lichtintensiteit stabiel blijft, begint het oppervlak van de rots te smelten.
- Fragmentatie van de voorzijde: De voorkant van het gesteente breekt af onder invloed van hitte en druk.
- Fragmentatie van de achterzijde: Ook de achterzijde van de rots begint uiteen te vallen.
- Einde van de gloei: Het smelten en breken houdt op wanneer het licht dooft, waarna de afgekoelde fragmenten door de wind worden verspreid.
Deze nieuwe inzichten stellen astronomen in staat om beter te bepalen waar een ruimtegesteente vandaan komt en hoe het zich gedraagt tijdens de afdaling. De overgang van een gloeiende vuurbal naar donkere fragmenten is een complex proces dat sterk afhankelijk is van de fysieke eigenschappen van de rots. Het werk van het SETI Institute en NASA Ames, zoals gerapporteerd door , vormt hiermee een wetenschappelijk fundament voor toekomstige waarnemingen van objecten die op een botsingskoers met de aarde staan.