In de Amerikaanse staat Tennessee is de weg vrijgemaakt voor de executie van Christa Pike (50). De gouverneur van de staat, Bill Lee, heeft geweigerd om gratie te verlenen aan de vrouw, die al dertig jaar in de dodencel verblijft. Indien de uitvoering doorgaat, zal Pike de eerste vrouw zijn die in Tennessee in meer dan 200 jaar wordt geëxecuteerd, meldt vrtnws.be.
De executie, die via een dodelijke injectie zal plaatsvinden, staat voor morgen gepland. De advocaten van Pike hebben in een laatste poging om uitstel te verkrijgen een verzoekschrift ingediend bij het Amerikaanse Hooggerechtshof. Tegelijkertijd is er een brede internationale oproep om de uitvoering te stoppen. Mensenrechtenexperts van de Verenigde Naties hebben gevraagd de executie niet te laten doorgaan en de mensenrechtenorganisatie Amnesty International heeft een campagne gevoerd waarmee reeds meer dan 21.000 handtekeningen zijn verzameld, aldus berichtgeving van .
Achtergrond van de zaak
De zaak tegen Pike voert terug naar 1995, toen zij op 18-jarige leeftijd samen met haar toenmalige vriend, de 17-jarige Tadaryl Shipp, de 19-jarige Colleen Slemmer vermoordde. De moord vond plaats tijdens een meerdaags opleidingskamp van een jongerencentrum in Knoxville, Tennessee, waar de betrokkenen elkaar hadden leren kennen. De zaak trok destijds veel aandacht vanwege de wreedheid van de misdaad; Slemmer werd voor haar dood gemarteld en mishandeld. Bij het terugvinden van het lichaam werd vastgesteld dat er een pentagram in haar borst was gekerfd, wat wordt gezien als een symbool van satanische rituelen.
Volgens Pike was de aanleiding dat Slemmer haar had beledigd en dat het slachtoffer probeerde haar vriend af te pakken. In 1996 werd Pike veroordeeld voor moord met voorbedachte rade en tot de doodstraf veroordeeld. Haar medeplichtige, Tadaryl Shipp, kreeg een levenslange straf, maar met de mogelijkheid tot vervroegde vrijlating omdat hij ten tijde van de feiten nog minderjarig was.
Juridische discussie over minderjarigheid en trauma
De huidige verdediging van Pike voert aan dat er tijdens het oorspronkelijke proces cruciale informatie is weggelaten die de jury nooit heeft mogen zien. Een forensisch psycholoog stelde na de moord in 1995 vast dat Pike in haar jeugd zwaar was verwaarloosd door haar ouders en dat zij fysiek en seksueel misbruik had ondergaan van partners.
Haar advocaten betogen dat de juridische context inmiddels is verschoven. Zij stellen dat Pike, indien zij vandaag als tiener voor dezelfde feiten terecht zou staan, nooit ter dood zou worden veroordeeld. Deze argumenten vormen de kern van de protesten aan het regeringsgebouw van Tennessee, waar critici hameren op de veranderde visie op de verantwoordelijkheid van jongeren in het rechtssysteem.