De stedelijke boompopulaties in Zuidoost-Engeland staan onder zware druk door een opeenvolging van extreme hittegolven en aanhoudende droogte. Botanici waarschuwen dat veel huidige soorten niet langer bestand zijn tegen de snel veranderende klimatologische omstandigheden, wat leidt tot een zorgwekkende toename van sterfte onder het stadsgroen.
In de Kew Gardens in Zuidwest-Londen zijn de gevolgen van deze weersomstandigheden zeer zichtbaar. Waar de tuinen normaal gesproken een weelderig groen beeld vormen, domineren nu kale takken en bruine, gekrulde bladeren. Volgens newscientist.com beschrijft Kevin Martin, die verantwoordelijk is voor de collectie van 11.000 bomen in Kew, de impact van de droogte en hitte als catastrofaal. Om te overleven laten gestreste bomen hun bladeren voortijdig vallen, wat resulteert in een landschap van dode bladeren.
De cijfers in de botanische tuin zijn alarmerend. Martin schat dat er deze zomer minstens 400 bomen zijn gestorven, een aantal dat vergelijkbaar is met het record uit 2022. Vooral de gewone beuk is zwaar getroffen. Martin geeft aan dat hij er zeer verbaasd over zou zijn als er nog beuken in goede conditie overblijven, aangezien deze specifieke soort onvoldoende bestand is tegen de extreme hitte, zo meldt .
De problematiek is niet beperkt tot botanische tuinen, maar is wijdverspreid over de gehele regio Zuidoost-Engeland. Bomen in de stad zijn bovendien kwetsbaarder dan bomen op het platteland. Zij hebben te maken met een stapeling van negatieve factoren. Enerzijds zijn de luchttemperaturen in de stad hoger, anderzijds zorgt luchtvervuiling voor extra stress op de plantgezondheid. Daarnaast zorgt bodemverdichting voor extra stress.
Hoewel oudere bomen vaak meer veerkracht tonen, vormen jonge aanplanten een groot risico. De organisatie Trees for Cities rapporteert dat een aanzienlijk deel van de jonge zaailingen het zwaar heeft, wat de stedelijke ambities om meer schaduw en groen te realiseren in gevaar brengt. Deze trend wordt bevestigd in de analyse van .
Deze crisis dwingt stadsplanners en botanici om hun strategie voor de publieke ruimte te herzien. De huidige soorten blijken niet langer toekomstbestendig. Er is nu een dringende noodzaak om over te stappen op soorten die van nature beter zijn aangepast aan extreme watertekorten en hoge temperaturen.
Het behoud van het stedelijke bladerdak is essentieel. De huidige situatie in Zuidoost-Engeland is zorgwekkend. Zonder een actieve transitie naar klimaatadaptieve soorten dreigt een structureel verlies van stedelijk groen, zoals uiteengezet door .