Waar kijk je als je buitenaardse beschavingen wilt vinden? Niet alleen wáár, blijkt nu, maar vooral wáánneer. De Search for Extraterrestrial Intelligence (SETI) heeft een nieuwe strategie ontwikkeld die de timing van observaties centraal stelt. Het wapen daarbij: speltheorie.
Volgens een analyse van universetoday.com is de locatie van een telescoop minder bepalend dan het exacte moment waarop een andere beschaving besluit een signaal te verzenden. Speltheorie wordt normaal gebruikt om strategische interacties tussen partijen te modelleren. Nu wordt de wiskundige discipline toegepast op de astrobiologie. De aanname: een zendende beschaving probeert zelf te voorspellen wanneer en hoe wij naar de sterren kijken.
🧠 Even simpel uitgelegd
Speltheorie is een wiskundige manier om te bedenken wat een ander gaat doen als jullie elkaars keuzes beïnvloeden. Denk aan schaak of steen-papier-schaar: je probeert je in de tegenstander te verplaatsen. SETI doet dat nu ook, maar dan met aliens. De vraag is niet alleen "waar kijken we?", maar ook "wanneer zou een andere beschaving een signaal sturen, zodat wij het precies opvangen?" Beide kanten proberen dus elkaars strategie te raden.
Het antisolaire punt: een strategisch plekje
Een cruciaal element in het onderzoek is het antisolaire punt. Dat is een denkbeeldige locatie in de ruimte, precies aan de andere kant van de zon gezien vanaf de aarde. Omdat de aarde continu rond de zon draait, verschuiven de coördinaten van dit punt constant.
Wetenschappers zien dit als een strategisch voordelige plek voor communicatie tussen beschavingen. Het concept vormt de basis van de campagne "A Technosignature Survey Of The Anti-Solar Point". Dat is de grootste operatie tot nu toe met de Allen Telescope Array (ATA).
Niet de telescoop, maar de strategie is de uitdaging
De campagne wordt uitgevoerd vanuit het Hat Creek Radio Observatory. Dr. Sofia Sheikh, onderzoeker aan het SETI Institute, benadrukt dat de grootste hindernis niet de richtingsinstelling van de telescoop is. De echte vraag is: waarom en wanneer zou een signaal worden uitgezonden? Alleen door die strategische keuzes te doorgronden, maximaliseer je de kans op detectie. De methodiek werd onlangs gepresenteerd tijdens de 77e International Astronautical Congress.
Een dynamische aanpak, gebouwd op oud werk
De nieuwe methode bouwt voort op eerdere, meer statische projecten. Tussen 2012 en 2015 richtte Project Phoenix zich op ongeveer 1.000 sterren die leken op onze eigen zon. De zoektocht blijft gericht op sterren en hun planeten, maar voegt nu een nieuwe dimensie toe: de positie van de aarde in haar baan rond de zon wordt als variabele gebruikt.
Het project is een samenwerking tussen diverse experts, waaronder Sofia Z. Sheikh van het SETI Institute en Isabel Gerrard, onderzoeker bij Breakthrough Listen aan de Universiteit van Oxford. Door astronomische gegevens te combineren met strategische modellen uit de speltheorie, hoopt het team de effectiviteit van de zoektocht naar technosignaturen aanzienlijk te verbeteren.