Het centrum van ons sterrenstelsel is een van de meest chaotische regio's in de kosmos, maar nieuwe analyses van het Chandra-röntgenobservatorium werpen een helderder licht op de dynamiek in dit gebied. De recent vrijgegeven compositie toont een actieve wisselwerking tussen een supermassief zwart gat en de overblijfselen van een ster die lang geleden is ontploft. Hoewel de regio bekendstaat als een overvol en rommelig gebied, stelt deze nieuwe benadering astronomen in staat om specifieke kosmische fenomenen beter van elkaar te onderscheiden.
In het hart van de Melkweg bevindt zich het supermassieve zwarte gat Sagittarius A (Sgr A), maar de focus van de nieuwste beelden ligt op een ander object: Sagittarius A East (Sgr A East). Dit object is een supernovarestant dat zich voor het zwarte gat bevindt. Volgens een artikel van universetoday.com is de ster die dit restant vormde ongeveer 10.000 jaar geleden geëxplodeerd. Op de beelden is Sgr A East te zien als een gloeiende structuur met een hete blauwe kern en een afkoelende rode ring, wat het tot de dichtstbijzijnde supernovarest bij het galactische centrum maakt.
Een onderzoeksteam onder leiding van Mayura Balakrishnan van de McGill University heeft zich specifiek gericht op de relatie tussen dit restant en het zwarte gat. De resultaten wijzen erop dat Sgr A* en Sgr A East geen passieve buren zijn, maar een turbulente interactie hebben waarbij ze elkaars omgeving beïnvloeden. Zoals rapporteert, is het supernovarestant uitgebreid in het omringende moleculaire materiaal. Dit heeft geleid tot schokverhitting en compressie, wat waarschijnlijk heeft bijgedragen aan de vorming van holtes die de driedimensionale structuur van dit deel van het stelsel bepalen.
Om deze complexe omgeving in kaart te brengen, is gebruikgemaakt van een multispectrale analyse. Hierbij zijn gegevens uit verschillende bronnen gecombineerd. De röntgenstraling van het Chandra-observatorium is weergegeven in groen (lage energie) en blauw (hoge energie), waarbij deze kleuren in het centrum van het restant samensmelten tot paars. Daarnaast zijn radiodata van de Very Large Array (VLA) in het rood verwerkt, terwijl submillimeterdata van de James Clerk Maxwell Telescope de donkerblauwe details toevoegen. Dankzij deze combinatie konden wetenschappers de diffuse emissie van Sgr A East bestuderen en chemische elementen zoals calcium, argon, zwavel en ijzer identificeren, meldt .
Het analyseren van deze regio is een aanzienlijke uitdaging vanwege de enorme hoeveelheid kosmische ruis. Naast de interactie tussen het zwarte gat en de supernovarest, is er sprake van röntgenstraling afkomstig van achtergrondsterren en stellaire winden uit hete sterrenclusters. Door geavanceerde technieken toe te passen om deze signalen te scheiden, is het team van de McGill University erin geslaagd de omgeving te 'opruimen'. Dit maakt een preciezere bepaling van de fysieke processen in deze extreme regio mogelijk. De volledige dataset is het resultaat van een samenwerking tussen diverse instanties, waaronder de NRAO, de CXC, NASA en de McGill University, zoals vermeld door .