Een wetenschappelijk onderzoek suggereert dat elektronen versneld kunnen worden met aanzienlijk minder energie dan voorheen mogelijk was, door gebruik te maken van picoseconde lasers in plaats van femtoseconde lasers.
In een recent gepubliceerd onderzoek beschrijft natuurkundige Alexander Pukhov een nieuwe benadering voor plasma-acceleratie die het probleem van 'dephasing' — waarbij elektronen de versnellingsgolf inhalen — probeert op te lossen. Volgens de publicatie op arxiv.org kunnen laser-plasma-acceleratoren gradiënten bereiken die duizendmaal hoger liggen dan die van traditionele radiofrequente caviteiten. Tot op heden vereiste dit echter het gebruik van femtoseconde lasers met een energie in de orde van joules, die vaak slechts één keer per seconde kunnen vuren.
Doorbreken van de energiedrempel
De kern van de nieuwe methode is het gebruik van een 'kam' van laserlijnen. Deze lijnen zijn gespatieerd volgens de plasmafrequentie, waarbij elke lijn zich in zijn eigen modus van een aangepast kanaal bevindt. Deze configuratie drijft een zogenaamde 'wake' aan die zich met de snelheid van het licht voortbeweegt.
In simulaties met particle-in-cell (PIC) technieken toonde de onderzoeker aan dat een drive van 175 millijoule (mJ) met een duur van 0,5 picoseconde (ps) in staat is om een gradiënt van 21 gigavolt per meter (GV/m) vast te houden over een afstand van 10 millimeter. Hierbij bleef de faseverschuiving beperkt tot 0,15 radialen. Een testelektron won in dit scenario 208 MeV aan energie, wat 2,6 keer meer is dan bij het gebruik van slechts één modus, zoals beschreven in de .
Potentieel voor industriële toepassing
Een van de meest significante bevindingen in het werk van Pukhov is dat de benodigde energie sterk afneemt naarmate de dichtheid verandert, omdat de golf resonant wordt opgebouwd. Dit opent de deur naar het gebruik van lasers die veel toegankelijker zijn.
De simulaties laten zien dat:
* Een drive van 29 mJ een gradiënt van 20 GV/m kan ondersteunen.
* Een drive van slechts 10 mJ een testelektron 170 MeV kan geven over een afstand van 30 millimeter.
Dit laatste niveau van energie is volgens de binnen het bereik van industriële lasers die in de kilohertz-range werken. Dit zou een enorme sprong betekenen in de praktische toepasbaarheid van plasma-acceleratoren, aangezien de afhankelijkheid van complexe en dure joule-klasse femtoseconde systemen zou kunnen worden verminderd.
Efficiëntie en limieten
Naast de energiebesparing kijkt het onderzoek naar de efficiëntie van de energieoverdracht. In een gesimuleerde fase werd vastgesteld dat 5% van de laserenergie werd overgedragen aan de wake. De theoretische Manley-Rowe limiet voor vijf lijnen ligt volgens de rond de 18%.
Het onderzoek, dat op 19 november 2026 werd ingediend, valt onder de vakgebieden plasmafysica en optica. Hoewel de resultaten gebaseerd zijn op simulaties, biedt de theoretische onderbouwing een nieuw perspectief op het efficiënter maken van compacte versnellers. Voor verdere details over de technische implementatie en de gebruikte simulatiemodellen kan men de volledige PDF raadplegen via de .