Wetenschappers hebben een methode ontwikkeld waarbij het injecteren van specifieke spiercellen onder de huid van muizen leidt tot fysieke verbeteringen. Deze resultaten komen normaal gesproken enkel voor bij actieve lichaamsbeweging, maar worden nu bereikt zonder dat de proefdieren zelf een inspanning hoeven te leveren.
De ontdekking is het resultaat van onderzoek door Ng Shyh-Chang en zijn team van het Beijing Institute for Stem Cell and Regenerative Medicine. Volgens een artikel van newscientist.com was de oorspronkelijke intentie van de onderzoekers om de spiermassa van de muizen te vergroten. Tijdens dit proces merkten zij echter dat de geïnjecteerde cellen een onverwacht gedrag vertoonden.
De cellen die onder de huid waren geplaatst, begonnen constant samen te trekken. Shyh-Chang stelt dat dit proces in feite fungeerde als een vorm van continue training. Hierdoor ontving het lichaam signalen die normaal gesproken bij fysieke inspanning vrijkomen, terwijl de muizen zelf niet actief bewogen. Deze mechanische stimulatie op cellulair niveau zorgde voor een systemische reactie in het organisme.
Voor de creatie van deze zogenaamde 'workout-patch' werden spierstamcellen van levende muizen gebruikt. In een laboratoriumomgeving werden deze cellen gekweekt tot ze mature, samentrekkende myocyten werden. Vervolgens injecteerden de onderzoekers ongeveer 6 miljoen van deze cellen vlak onder de huid op de rug van de proefdieren. Na de ingreep vormde zich een patch die een eigen netwerk van kleine bloedvaten ontwikkelde en constant bleef pulseren, zelfs tijdens de slaap van de dieren. De muizen konden gedurende de studie overigens gewoon hun normale activiteiten in de kooien blijven uitvoeren.
De impact van de pulserende patch bleek verder te reiken dan enkel de plek van de injectie. In vergelijking met een controlegroep die een schijninjectie kreeg, vertoonden de muizen met de patch significante verbeteringen. Er was een toename in de totale spiermassa en de botdichtheid nam toe. Daarnaast waren er positieve indicatoren voor de werking van het immuunsysteem en de lever. Zelfs de hersenfunctie vertoonde verbeteringen. Om de effectiviteit bij verouderde organismen te testen, werd de patch ook toegepast bij muizen van 18 maanden oud.
Ondanks de positieve resultaten benadrukken de onderzoekers dat deze technologie niet bedoeld is als vervanging voor reguliere sport. De focus ligt op medische toepassingen voor mensen die fysiek absoluut niet in staat zijn om te bewegen, zoals patiënten in het ziekenhuis. Voor deze specifieke groep zou de patch kunnen helpen om hen te ondersteunen. Zoals beschreven door , opent deze methode nieuwe perspectieven binnen de regeneratieve geneeskunde.