"Onze dochter vraagt zich soms af of haar papa haar ook dood kan maken." Met die aangrijpende woorden beschreef de zus van Astrid de angst die bij de kinderen is achtergebleven. Het gebeurde tijdens het assisenproces tegen de 48-jarige Chris Vanhaverbeke, waar vooral de familie van het slachtoffer aan het woord kwam.
Zowel de zus als de broer van Astrid schetsten een beeld van de periode voorafgaand aan de gebeurtenissen. Hun verhaal draaide vooral om één ding: de sfeer na de scheiding. Volgens nieuwsblad.be omschreven ze die periode als grimmig. Een van hen verklaarde openlijk dat hij zich in die context niet op zijn gemak voelde.
Ook de psychologische impact op de kinderen kwam uitgebreid aan bod. hln.be schreef over de verklaring van de zus, die vertelde hoe de angst bij de kinderen is blijven hangen.
De getuigenissen zijn een onderdeel van het bredere bewijsproces. De rechtbank probeert zo een duidelijk beeld te krijgen van de dynamiek binnen het gezin en de emotionele toestand van alle betrokkenen vóór het misdrijf. De verklaringen onderstrepen hoe groot de spanningen in de familie waren na de breuk in het huwelijk.
Het proces gaat verder. De impact op de nabestaanden en de kinderen blijft daarbij een centraal element in de procedure.