In het lopende assisenproces tegen de 48-jarige Chris Vanhaverbeke staat de persoonlijkheid en de rol van de verdachte centraal. Tijdens de zittingen hebben advocaten een hard en kritisch beeld geschetst van de man, waarbij zijn omgang met zijn kinderen sterk in twijfel wordt getrokken.
Volgens berichtgeving van hln.be trekken de advocaten flink van leer tegen Vanhaverbeke. De verdediging of partijciviele actoren beschrijven hem in zeer sterke termen, waarbij hij wordt getypeerd als het "superlatief van een ongeïnteresseerde, onverschillige ouder". Deze uitspraken wijzen op een diepe kloof tussen het beeld dat de verdachte mogelijk van zichzelf heeft en de realiteit zoals die door anderen wordt ervaren.
Deze kritiek wordt verder onderbouwd met specifieke observaties over de interactie tussen de vader en zijn kinderen. Zo wordt in een verslag van nieuwsblad.be gesteld dat er sprake was van een zeer oppervlakkige band. Een advocaat beweerde tijdens de zitting dat de kinderen nooit op de schoot van Vanhaverbeke zaten, behalve op de momenten dat er een foto werd gemaakt. Hiermee wordt gesuggereerd dat de affectie en de zorg voor de kinderen enkel voor de buitenwereld in stand werden gehouden, in plaats van uit oprechte betrokkenheid.
Het proces draait op dit moment om het reconstrueren van de dynamiek binnen het gezin en het vaststellen van het karakter van de verdachte. De scherpe bewoordingen van de advocaten dienen om de rechtbank een beeld te geven van de emotionele afstand en de vermeende onverschilligheid van Vanhaverbeke tegenover zijn nageslacht.
Op dit moment zijn verdere details over de exacte aanklachten of de volledige verdediging in de beschikbare bronnen beperkt, maar de focus van de huidige zittingen ligt duidelijk op de menselijke kant van de verdachte en zijn vermeende tekortkomingen als ouder.