Wetenschappers hebben een uniek inzicht verkregen in het vormingsproces van een massief binair stersysteem. Door observaties uit te voeren met de ALMA-telescoop, is het gelukt om twee sterren vast te leggen die nog in hun beginfase verkeren. De resultaten tonen een onstuimig proces aan, waarbij de schijven van stof en gas rond de sterren niet in één lijn liggen en de sterren een ongebruikelijke baan volgen.
In de Melkweg is het vaker voorkomend dat sterren in paren verschijnen dan dat ze alleen staan. De neiging om in een binair systeem te vormen, neemt toe naarmate de massa van de ster groter is. Volgens universetoday.com is dit het geval bij ongeveer 45 tot 50 procent van de sterren die lijken op onze zon, en bij 25 tot 30 procent van de M-dwergen. Bij de meest massieve sterren, specifiek de B- en O-typen, is dit percentage aanzienlijk hoger en ligt het tussen de 75 en 90 procent.
Het bestuderen van deze processen is van groot belang voor de astrofysica, aangezien massieve sterren verantwoordelijk zijn voor de creatie en verspreiding van zware elementen in het universum. De manier waarop deze sterren ontstaan, bepaalt grotendeels hun verdere ontwikkeling en hun uiteindelijke einde.
Binnen de wetenschap worden doorgaans drie verschillende scenario's beschreven voor het ontstaan van binaire systemen. Onderzoekers, waaronder Yao Wang van de Shanghai Jiao Tong University, analyseren welke van deze methoden van toepassing is op het waargenomen systeem. De eerste mogelijkheid is schijffragmentatie, waarbij een tweede ster ontstaat uit de schijf van een reeds gevormde ster, wat vaak leidt tot nauwe systemen met sterren van gelijke massa. Een tweede optie is kernfragmentatie, waarbij een gaswolk uiteenvalt in meerdere kernen en de sterren verder uit elkaar staan. Ten slotte is er de post-formatie dynamiek, waarbij sterren na hun ontstaan door zwaartekracht aan elkaar gekoppeld raken.
Het specifieke systeem dat in dit onderzoek centraal staat, is beschreven in een publicatie in Nature Astronomy. De studie, getiteld "An eccentric massive protobinary assembled via a core-merger parabolic encounter", suggereert dat er hier sprake was van een zeer ongebruikelijk en chaotisch proces. De mislijning van de schijven en de specifieke baan wijzen op een turbulente start.
Jonathan C. Tan van de University of Virginia benadrukt dat deze bevindingen illustreren hoe onstuimig de vroege levensfase van sterren kan zijn. Zoals meldt, wijst het bewijs erop dat een toevallige ontmoeting heeft geleid tot een complexe zwaartekrachtinteractie, waardoor de sterren uiteindelijk aan elkaar verbonden raakten.
De verzamelde data stelden de astronomen in staat om de exacte structuur van het systeem in kaart te brengen. De mislijning van de schijven fungeert hierbij als een soort archief van de dynamische interacties die plaatsvonden tijdens de vroege stervorming. Deze waarnemingen zijn essentieel om theoretische modellen over de vorming van massieve sterren te valideren en te verfijnen, zoals verder uitgewerkt in de berichtgeving van . Door deze zeldzame inkijk in de formatie van binaire systemen kunnen wetenschappers beter begrijpen hoe de architectuur van het heelal wordt gevormd, een proces dat fundamenteel is voor de evolutie van sterren.