Afrikaanse savanneolifanten vertonen een opmerkelijk sociaal gedrag waarbij ze hun vocale signalen op elkaar afstemmen tijdens groepsactiviteiten. Wanneer deze dieren samenstromen om zogenaamde 'koren' te vormen, passen ze de toon van hun diepe rumbles aan zodat ze meer op elkaar gaan lijken. Dit fenomeen wijst op een complexe vorm van interactie binnen de kudde.
Het analyseren van deze specifieke geluiden vormde lange tijd een aanzienlijke hindernis voor wetenschappers. De rumbles van olifanten bevinden zich namelijk op een zeer lage frequentie, waardoor ze voor het menselijk oor vaak nauwelijks waarneembaar zijn. Volgens newscientist.com heeft de inzet van machine learning het echter mogelijk gemaakt om deze patronen nauwkeurig in kaart te brengen. Deze technologische vooruitgang stelt onderzoekers in staat om individuele stemmen binnen een collectief te isoleren en te bestuderen hoe deze geluiden in de loop van de tijd naar elkaar toe bewegen.
Sara Keen, een onderzoeker bij de Amerikaanse non-profitorganisatie Earth Species Project, trekt een vergelijking met menselijke interacties. Zij stelt dat dit gedrag vergelijkbaar is met de manier waarop mensen onbewust het accent of de spreekstijl van een gesprekspartner overnemen. Het Earth Species Project richt zich specifiek op het gebruik van kunstmatige intelligentie om de communicatie van diverse diersoorten te ontcijferen, zoals beschreven door .
De studie wijst uit dat deze vocale harmonisatie niet willekeurig gebeurt, maar optreedt tijdens specifieke sociale situaties. Er is een duidelijke correlatie wanneer olifanten elkaar weer ontmoeten na een periode van scheiding of wanneer ze gezamenlijk activiteiten ondernemen. Dit suggereert dat de geluiden niet enkel dienen als een simpel signaal, maar mogelijk ook informatie overdragen over de intenties van de groep of de huidige handeling.
Olifanten maken gebruik van een breed scala aan communicatiemiddelen, variërend van lichaamstaal tot luid trompetgeschal. De rumble is echter de meest gebruikte vorm van communicatie. Vanwege de lage frequentie kunnen deze signalen over afstanden tot wel 10 kilometer worden verzonden, wat essentieel is voor contact over lange afstand. In de berichtgeving van wordt vermeld dat deze signalen details kunnen bevatten over de identiteit van de zender en de specifieke omstandigheden van het moment.
Deze ontdekking biedt nieuwe inzichten in de sociale structuren van deze dieren. Joyce Poole van de organisatie Elephant Voices, die gespecialiseerd is in de studie en bescherming van olifanten, geeft aan dat de wetenschappelijke gemeenschap al geruime tijd gefascineerd was door het gezamenlijk rumbelen in koren. De nieuwe data bieden nu een concretere basis om te begrijpen hoe sociale cohesie binnen de groep wordt bewaard. Het feit dat olifanten hun stemmen actief op elkaar afstemmen, volgens , onderstreept het hoge niveau van wederzijdse aanpassing dat nodig is voor het functioneren van hun complexe samenlevingen.