De Belg Sam Bracke uit Diksmuide heeft een bijzondere prestatie geleverd tijdens een extreme duurloop op Terschelling, een van de Nederlandse Waddeneilanden. Na een fysieke en mentale strijd van 61 uur bleef hij als enige deelnemer over in de wedstrijd, waarmee hij de titel 'Last Man Standing' veroverde.
Een strijd op uitputtingsslag
De wedstrijd, bekend als de Upfront Last Man Standing, begon op vrijdagmiddag rond 16 uur met ongeveer 160 deelnemers. Het format van de loop is strikt: elk uur start er een nieuwe ronde van 6,7 kilometer. Lopers die het parcours sneller voltooien, kunnen de resterende tijd van het uur gebruiken om te eten of kort te rusten. Wie echter niet binnen het gestelde uur de finishlijn passeert, wordt onmiddellijk gediskwalificeerd. Daarnaast kunnen deelnemers er zelf voor kiezen om te stoppen door aan een grote bel te trekken wanneer de inspanning onoverkomelijk wordt.
Volgens berichtgeving van vrtnws.be liep Bracke in totaal ongeveer 410 kilometer voordat hij de overwinning behaalde. De wedstrijd eindigde voor hem om 5 uur 's ochtends, nadat hij twee dagen en drie nachten vrijwel onafgebroken had gelopen.
Strategie en mentale kracht
De overwinning was het resultaat van een bewuste strategie waarbij rust en tempo werden afgewogen. Bracke legde uit dat hij er bewust voor koos om sneller te lopen dan sommige concurrenten, zodat hij korte momenten van rust kon inlassen. In totaal sliep hij tijdens de 60 uur slechts enkele keren een kwartiertje: twee keer op vrijdagnacht en zes keer in de periode daarna tot maandagochtend. Volgens de loper was dit korte slaapgelegenheid precies het verschil dat hem de winst bezorgde.
De strijd bleef tot het einde spannend. Bracke, die in Veurne is geboren maar opgroeide in Diksmuide, had tot de laatste fase nog één tegenstander: de Nederlander Niels Duteweert. De Nederlander leverde een sterke prestatie door het nationale record van 54 ronden te breken en mee te gaan tot aan de 60ste ronde. Pas bij de 61ste ronde, in de nachtelijke uren, merkte Bracke dat de koplamp van zijn concurrent verdween, wat betekende dat Duteweert was teruggekeerd naar de start en de wedstrijd had verlaten.
Discipline als drijfveer
Ondanks de extreme vermoeidheid en de twijfels die door de sterke prestatie van Duteweert ontstonden, bleef Bracke stoïcijns. Hij gaf aan dat hij met zichzelf de afspraak had gemaakt om nooit op te geven, tenzij er sprake was van een blessure of een tijdsoverschrijding. Deze discipline stelde hem in staat om de finish te bereiken en de wedstrijd als enige overlevende af te sluiten.