Het technologiebedrijf OpenAI heeft voor een storm van verbazing gezorgd in de academische wereld door in één keer een collectie van 722 wiskundige papers te publiceren. In deze documenten worden diverse wiskundige problemen ofwel bewezen of weerlegd. Deze grootschalige release markeert een fundamentele verandering in de toepassing van kunstmatige intelligentie binnen het wetenschappelijk onderzoek.
Waar AI-systemen voorheen vooral werden ingezet voor het tackelen van individuele, zeer specifieke vraagstukken, heeft OpenAI nu gekozen voor een aanpak van enorme breedte. Volgens newscientist.com is de schaal van deze publicatie zowel indrukwekkend als verbijsterend voor vakexperts.
Evolutie van AI-capaciteiten
De ontwikkeling van AI in de wiskunde is de laatste jaren razendsnel gegaan. Terwijl modellen in 2019 nog moeite hadden om basisexamens zoals de GCSE-wiskunde te halen, zijn de huidige mogelijkheden vele malen geavanceerder. Zo slaagde OpenAI onlangs al in het oplossen van een complex vraagstuk rond de Navier-Stokes-vergelijkingen, een berucht probleem binnen de vloeistofdynamica.
Voor de huidige reeks van 722 papers heeft het bedrijf geen specifiek model bij naam genoemd. OpenAI verklaarde enkel dat de resultaten het product zijn van een "intern frontier-model". Hiermee wordt bevestigd dat de nieuwste generatie AI in staat is tot abstracte redeneringen op een niveau dat voorheen uitsluitend aan menselijke specialisten was voorbehouden, zoals beschreven door .
Impact op de academische gemeenschap
De massale publicatie raakt wetenschappers die soms decennia aan één enkel probleem hebben gewerkt. Francis Johnson van University College London is een voorbeeld van een academicus wiens levenswerk direct wordt beïnvloed. Johnson besteedde 25 jaar aan het zogenaamde 'Wall’s D(2) problem', een van de puzzels die door de AI is opgelost.
Hoewel Johnson twee boeken over het onderwerp schreef en uiteindelijk persoonlijk was opgegeven, toont hij zich onder de indruk van de snelheid en de helderheid van de AI-analyse. Hij stelt dat de menselijke wetenschapper zich nu in een vreemde positie bevindt en dat men zich moet aanpassen aan deze nieuwe realiteit, aangezien de "geest uit de fles is", aldus de analyse in .
Voorbehoud en verificatie
Ondanks de indrukwekkende resultaten klinkt er ook een waarschuwing vanuit de wetenschap. Kevin Buzzard van het Imperial College London adviseert om terughoudend te blijven bij het beoordelen van de uitkomsten. Binnen zijn eigen vakgebied waren ongeveer 30 van de gepubliceerde papers relevant.
De wiskundige gemeenschap staat nu voor de enorme taak om honderden bewijzen te verifiëren. De verschuiving van het oplossen van één prestigieus probleem naar de massale productie van bewijzen zet de traditionele peer-review processen onder grote druk. Deze ontwikkeling, zoals gedetailleerd door , onderstreept de transitie van AI als rekenhulpmiddel naar AI als autonome ontdekker.