NASA wil mensen opnieuw op de maan zetten. Maar dat plan hangt volledig af van één raket: de Starship van SpaceX. En juist daar zit een groot probleem. Niemand weet precies hoeveel lanceringen er nodig zijn om voldoende brandstof in een baan om de aarde te verzamelen voordat de bemande reis naar de maan kan beginnen.
Waarom een maanlanding brandstof in de ruimte nodig heeft
Starship kan niet in één keer alle brandstof meenemen die nodig is voor de heenreis, de maanlanding én de terugkeer. SpaceX lost dat op met een slim plan: meerdere onbemande 'tankers' lanceren, die hun brandstof overpompen naar het hoofdschip terwijl beide in een baan om de aarde cirkelen. Pas daarna vertrekt het bemande schip naar de maan.
Klinkt logisch, maar het is technisch zeer uitdagend. Volgens een analyse van space.com bestaat er momenteel geen definitief antwoord op de vraag hoeveel lanceringen er precies nodig zijn. Het aantal benodigde tankers is simpelweg onbekend — en dat maakt de hele operatie complex.
Elke extra vlucht is een risico
Die onduidelijkheid heeft directe gevolgen voor de planning en het budget van NASA. Elke extra vlucht kost geld én introduceert nieuwe risico's. Stel je voor: een technisch defect tijdens één bevoorradingsvlucht. Dat kan een kettingreactie veroorzaken die de gehele tijdlijn van de missie in gevaar brengt.
Een specifiek knelpunt zijn de cryogene brandstoffen. Die vloeistoffen moeten bij extreem lage temperaturen worden bewaard — in de gewichtloosheid van de ruimte een enorme uitdaging. Het koppelen van twee enorme Starships en het overpompen van vloeistoffen in de ruimte is bovendien een operatie op deze schaal.
Een 'benzinestation' in de ruimte
Als Starship succesvol wordt ingezet als maanlander, ontstaat er iets dat we nog nooit hebben gezien: een infrastructuur in de ruimte. De huidige strategie vereist in feite een benzinestation in een baan om de aarde.
Dat betekent ook dat NASA sterk afhankelijk wordt van een private partner. Maar bij bemande missies is de foutmarge minimaal. En het bevoorradingsplan is allesbehalve simpel.
De definitieve berekeningen en testvluchten zijn nog volop in ontwikkeling. Terwijl de wereld wacht op een succesvolle brandstofoverdracht in de ruimte, blijft de vraag open: hoe vaak moeten de raketten de atmosfeer verlaten voordat astronauten daadwerkelijk voet op de maan zetten? De weg naar de maan in de 21e eeuw blijkt vooral een logistieke puzzel die nog niet is opgelost.