Het AfricaMuseum in Tervuren bevindt zich in een stormachtige periode van interne onrust. De Belgisch-Congolese politologe Nadia Nsayi, die voorheen werkzaam was als programmatieverantwoordelijke, is niet langer verbonden aan de instelling. Het vertrek van Nsayi is niet vrij van controverse, aangezien zij zelf stelt dat haar ontslag geen toeval is, maar een direct gevolg van haar publieke kritiek op de manier waarop het museum wordt geleid.
De kern van het conflict ligt bij de manier waarop de top van het museum haar beslissingen en de organisatiecultuur vormgegeven heeft. bruzz.be heeft Nsayi haar zorgen geuit over een te grote concentratie van macht binnen de directie. Zij bekritiseerde een klimaat waarin een open dialoog en de mogelijkheid tot kritische evaluatie ontbraken. Naast de interne managementstijl uitte zij ook haar onvrede over de operationele prestaties van het museum. Ze wees op het feit dat de permanente tentoonstellingen niet voldoende worden bijgewerkt en dat de bezoekersaantallen niet voldoen aan de verwachtingen, ondanks de enorme investeringen die in de instelling zijn gedaan.
Naast de managementstijl speelde ook het thema representatie een cruciale rol in haar kritiek. Nsayi maakte haar zorgen over de aanwezigheid van zwarte medewerkers in belangrijke besluitvormende posities binnen de organisatie. Zij zag volgens haar eigen waarnemingen een gebrek aan diversiteit in de top van het museum, een vermoeden dat zij wilde onderbouwen met voorbeelden uit recente personeelsprocedures. De spanningen liepen zo hoog op dat zij de minister van Wetenschapsbeleid, Vanessa Matz, in een open brief vroeg om de gang van zaken binnen het museum nauwgezet te onderzoeken. Zij wees daarbij specifiek op de kloof tussen de uitgevoerde renovatie van ruim 66 miljoen euro en de uiteindelijke resultaten op het gebied van publiekstrekkers.
De directie van het museum probeert de beschuldigingen van een 'toxische' werkomgeving echter anders te duiden. De focus ligt hier niet op de leiderschapsstijl, maar op de naderende financiële noodzaak tot bezuinigingen. vrt.be legde directeur Bart Ouvry uit dat de interne spanningen voortvloeien uit een noodzakelijk besparingsplan. Volgens de directie is het door het gebrek aan budget onmogelijk om essentiële managementfuncties, zoals die van operationele directeuren, in te vullen. Dit gebrek aan mankracht zou de druk binnen de organisatie vergroten. Tegelijkertijd is de situatie rond de top van het museum onzeker, aangezien ook het mandaat van de directeur zelf voortijdig zou zijn beëindigd.
Het vertrek van Nsayi wordt door sommigen gezien als een symbolisch moment van de bredere worsteling binnen het museum. wordpress.com, werd haar kritische geschreven als een route naar de uitgang, waarbij zij haar eigen columns gebruikte om de structurele problemen aan de kaak te stellen. Haar vertrek markeert daarmee niet alleen een persoonlijk einde van haar loopbaan bij het museum, maar vergroot ook de publieke discussie over de toekomst van de instelling.
Ondanks haar vertrek uit de museumwereld, blijft de stem van Nsayi in het publieke debat aanwezig. Zij is naast haar werk als politologe ook een gevestigd stem in het literaire en maatschappelijke landschap. decentrale.be dat zij met haar boek 'Dochter van de dekolonisatie' een belangrijk platform heeft gevonden om haar persoonlijke en professionele perspectieven op het koloniale verleden te delen. Hiermee blijft zij een actieve deelnemer aan de gesprekken over erfgoed en de noodzakelijke dekolonisatie van onze geschiedschrijving, zelfs wanneer zij niet langer vanuit een institutionele rol spreekt.