Een recente wetenschappelijke publicatie werpt een nieuw licht op de fundamentele aard van zwaartekracht. In plaats van zwaartekracht te beschouwen als een basiskracht, suggereert onderzoeker Matti Raasakka dat dit fenomeen kan ontstaan uit quantumveldtheorie binnen een getrianguleerde ruimtetijd. Het onderzoek probeert hiermee een brug te slaan tussen de algemene relativiteitstheorie en de quantummechanica.
In het theoretische kader, dat bekendstaat als het "QFT-vectormodel", wordt gebruikgemaakt van compositionele quantumveldtheorie en tensornetwerken. Volgens de arxiv.org richt de analyse zich op een vrije massieve scalaire veldtheorie in een tweedimensionale Lorentziaanse ruimtetijd. De berekeningen wijzen uit dat er in dit scenario een effectieve gravitationele actie ontstaat uit de amplitudes van de quantumveldtheorie. Dit sluit aan bij het concept van 'geïnduceerde zwaartekracht', een idee dat wordt geassocieerd met Sakharov.
De centrale stelling van Raasakka is dat het mogelijk niet noodzakelijk is om gravitationele dynamiek expliciet in een fundamenteel model op te nemen. Als materie-QFT inderdaad effectieve quantumgravitationele amplitudes kan induceren, zou dit een weg openen naar een verenigde theorie van quantummaterie en zwaartekracht. Om dit te onderbouwen, combineert het model diverse benaderingen uit de theoretische fysica, waaronder holografie, groepveldtheorie, random tensor-modellen en Causal Dynamical Triangulations (CDT). Hoewel de huidige resultaten beperkt blijven tot twee dimensies, wordt de uitbreiding naar hogere dimensies in de besproken als onderwerp voor toekomstig werk. Het onderzoek is inmiddels ook verschenen in het vakblad Physica Scripta 2026.
Terwijl de wetenschappelijke gemeenschap de aard van zwaartekracht probeert te ontrafelen, ontstonden er in de publieke sfeer onlangs misleidende claims. Er circuleerden berichten over een zogenaamd "Project Anchor", een vermeeld geheim NASA-project waarbij beweerd werd dat de aarde tijdelijk haar zwaartekracht zou verliezen. Deze beweringen zijn echter volledig onjuist. Zoals newsweek.com meldt, heeft NASA deze theorieën stellig weersproken.
Karen Fox, senior science communicator bij de ruimtevaartorganisatie, legt in de uit dat de zwaartekracht van de aarde direct gekoppeld is aan haar massa. Een verlies van zwaartekracht zou enkel mogelijk zijn als het volledige systeem — inclusief de atmosfeer, oceanen, korst, mantel en kern — massa zou verliezen. NASA benadrukt dat dergelijke complottheorieën geen enkele wetenschappelijke basis hebben en regelmatig terugkeren.
Het werk van Raasakka past in de bredere zoektocht naar een "Theorie van Alles". Het QFT-vectormodel biedt een alternatief pad door zwaartekracht te presenteren als een emergent fenomeen dat voortvloeit uit een diepere quantumstructuur. De meest recente versie van het artikel, bijgewerkt op 13 augustus 2026, bevat 18 pagina's en diverse figuren om de claims te ondersteunen. De bijbehorende Python-scripts voor de berekeningen zijn eveneens publiekelijk toegankelijk gemaakt via de .