Satellietgegevens wijzen erop dat het zeewater rondom de Great Pacific Garbage Patch lichter van kleur wordt, wat waarschijnlijk te wijten is aan de enorme concentratie microplastics in de waterkolom.
De Great Pacific Garbage Patch (GPGP), een gigantisch gebied van drijvend plastic afval in de Stille Oceaan, trekt wereldwijd de aandacht vanwege de ecologische impact op het zeeleven. Echter, nieuw onderzoek suggereert dat de vervuiling inmiddels zo omvangrijk is dat het de visuele eigenschappen van de oceaan zelf beïnvloedt. Volgens berichtgeving van newscientist.com is er een waarneembare verandering in de kleur van het water rondom deze vuilnisbelt gedetecteerd via satellieten.
De Great Pacific Garbage Patch
De GPGP bevindt zich ruwweg halverwege de afstand tussen Californië en Hawaï. Het gebied beslaat ongeveer 1,6 miljoen vierkante kilometers en wordt gevoed door oceaanstromingen die plastic afval naar dit centrale punt transporteren. Naar schatting bevat de patch bijna 80.000 ton aan plastic debris, waaronder een aanzienlijke hoeveelheid visnetten. In bepaalde delen van de patch, vlak onder het wateroppervlak, kunnen de concentraties microplastics oplopen tot 17 milligram per kubieke liter, aldus de analyse van .
Analyse van satellietgegevens
Om de kleurveranderingen in kaart te brengen, hebben onderzoekers van de Universiteit van Bergen in Noorwegen drie verschillende satellietdatasets geanalyseerd. Deze gegevens beslaan een periode van twintig jaar, van 2002 tot en met 2022. De resultaten tonen aan dat delen van de GPGP een toename in helderheid vertonen. Specifiek is er een stijging van ongeveer 10 procent in blauw licht en een toename van 2 tot 4 procent in groen licht waargenomen.
Shea Cheatham, verbonden aan de Universiteit van Bergen, legt uit dat de kleur van de oceaan wordt bepaald door de interactie tussen het zonlicht en het zeewater, inclusief alle stoffen die daarin opgelost of gesuspendeerd zijn. De kleur is daarmee een directe indicator van de inhoud van het water. Volgens de bevindingen in zorgen de unieke circulatiepatronen van de oceaan ervoor dat microplastics zich hier in zodanige mate ophopen dat dit vanuit de ruimte detecteerbaar wordt.
Contrast met wereldwijde trends
Deze lokale "verlichting" van het water staat in schril contrast met bredere wereldwijde trends. Recent onderzoek wijst namelijk uit dat de oceanen over het algemeen juist donkerder worden. Deze algemene verdonkering wordt toegeschreven aan diverse factoren, zoals de groei van fytoplankton en de instroom van landbouwafval.
Het feit dat de GPGP een tegengestelde trend vertoont, versterkt het vermoeden dat de aanwezigheid van microplastics in de waterkolom de primaire oorzaak is van de kleurverandering. Hoewel de verschillende satellieten niet volledig overeenstemmen over de exacte omvang van de toename in blauw en groen licht, bevestigen drie onafhankelijke datasets dat er een significante verschuiving heeft plaatsgevonden.
De ontdekking benadrukt dat de plasticcrisis niet langer enkel een probleem is van drijvend vuil of bedreigde zeedieren, maar dat de chemische en fysieke samenstelling van het zeewater op grote schaal wordt beïnvloed. De resultaten van het onderzoek, zoals beschreven door , bieden een nieuw perspectief op hoe we de verspreiding en concentratie van microplastics in de wereldzeeën kunnen monitoren.