Het idee dat men urenlang in de sportschool moet doorbrengen om de hersenen gezond te houden, wordt uitgedaagd door nieuwe wetenschappelijke inzichten. Korte momenten van intense fysieke inspanning, die vaak onbewust in het dagelijks leven worden geïntegreerd, zouden een krachtig wapen kunnen zijn in de preventie van cognitieve achteruitgang.
Volgens een analyse van newscientist.com kan het risico op het ontwikkelen van dementie met wel 48 procent dalen bij mensen die dagelijks korte periodes van zware inspanning leveren. Dit staat in scherp contrast met mensen die een grotendeels zittende levensstijl hanteren. Het gaat hierbij niet noodzakelijkerwijs om geplande sportbeoefening, maar om zogenaamde 'incidentele beweging'.
In de praktijk betekent dit dat alledaagse handelingen een significante gezondheidswinst kunnen opleveren. Denk hierbij aan het energiek oplopen naar een bus, het dragen van zware boodschappentassen of het kiezen voor de trap in plaats van de lift. Deze kleine, intensieve uitbarstingen van activiteit blijken potentieel zeer effectief voor de bescherming van de hersenfuncties, zoals beschreven door .
Wetenschappelijke onderbouwing
De conclusies zijn gebaseerd op een uitgebreide studie waarbij data uit de UK Biobank werden geanalyseerd. Onderzoekers, waaronder Nicholas Koemel van de University of Sydney, volgden een groep van 22.618 volwassenen. De meeste deelnemers waren in de begin zestig en hadden bij de start van het onderzoek geen diagnose van dementie.
Om de resultaten betrouwbaar te maken, analyseerden de wetenschappers data uit de UK Biobank. Hierdoor konden de onderzoekers specifiek isoleren wat het effect was van korte, hoog-intensieve momenten, in plaats van enkel te kijken naar de totale hoeveelheid beweging per dag, meldt .
Toegankelijkheid van preventie
Voor veel mensen vormen de officiële gezondheidsrichtlijnen — die vaak uitgaan van 150 minuten matig-intensieve activiteit per week — een hoge drempel. De ontdekking dat minder dan vier minuten intensieve beweging per dag al een groot verschil kan maken, maakt preventie toegankelijker voor een breder publiek.
Nicholas Koemel benadrukt dat deze kansen overal in de dagelijkse routine verscholen liggen. Hij illustreert dit met zijn eigen gewoonte om de auto bewust verder weg van de bestemming te parkeren, waardoor hij gedwongen wordt om een stukje steviger te wandelen. Zoals aangegeven door biedt dit een haalbaar alternatief voor mensen die geen volledige levensstijlverandering kunnen of willen doorvoeren, maar toch hun cognitieve gezondheid willen beschermen.