In de zoektocht naar manieren om technologie naar naburige sterrenstelsels te transporteren, worden lichtzeilen gezien als een van de meest kansrijke methoden. Deze techniek maakt gebruik van laserarrays die een reflecterend oppervlak voortstuwen, waardoor kleine vaartuigen kunnen worden versneld tot een fractie van de lichtsnelheid. Volgens universetoday.com wordt dit momenteel beschouwd als de enige realistische optie om missies naar andere sterren te voltooien binnen de tijdspanne van een menselijk leven.
De recente resultaten zijn het gevolg van het werk binnen de Space Systems Design Studio (SDSS) aan de Cornell University. Engineers ontwikkelden hiervoor twee specifieke projecten: de Alpha CubeSat en het initiatief 'Sailing to the Stars'. De basis voor deze missies werd gelegd tijdens de CubeSat Competition van het Museum of Science Fiction in 2016, waarbij de focus lag op het ontwerpen van geavanceerde ruimtevaartuigen met behulp van commercieel beschikbare componenten.
De financiering voor deze ondernemingen kwam vanuit het CubeSat Launch Initiative van NASA. De lanceringen naar het internationale ruimtestation (ISS) vonden plaats aan het einde van 2025 via de missies Crew-11 en NG-23. Beide experimenten maakten gebruik van zogenaamde 'ChipSats' en zeilen die via een origami-techniek waren gevouwen. Deze methode was essentieel om de beperkte ruimte tijdens de lancering optimaal te benutten, waarna de zeilen in een baan om de aarde konden worden uitgevouwen, zoals beschreven door .
Voor de communicatie tijdens de inzet van de satellieten werd gebruikgemaakt van TinyGS, een wereldwijd open-source netwerk. Het project 'Sailing to the Stars' fungeerde als een begeleidend experiment om de prestaties van de AlphaCube te toetsen. Samen met vijf andere lichtzeilen, aangeduid als NRCSD-29, werden deze op 2 december 2025 vanuit het ISS gelanceerd.
Voordat de AlphaCube uiteindelijk in de atmosfeer van de aarde verbrandde, kon worden bevestigd dat de procedure voor het uitvouwen succesvol was verlopen. Naast het hoofddoel werden diverse secundaire technologieën getest. Hieronder vielen een chassis dat volledig met 3D-printtechniek was vervaardigd, de eerste vlucht van een RockBLOCK Iridium-modem en een algoritme voor spin-stabilisatie dat enkel een magnetorquer gebruikt. Ook werd de avionica van het lichtzeil volledig getest en werden er voor het eerst holografische beeldplaten met berichten naar de ruimte verzonden, meldt .
Joshua Umansky-Castro, die als missieleider optrad en onlangs promoveerde in Aerospace Engineering aan Cornell, wees op het belang van de verzamelde data. Hij gaf aan dat dit de eerste keer is dat een ruimtevaartuig van dit geringe formaat volledige datapakketten vanuit een baan om de aarde naar de grond heeft gestuurd. Dit wordt gezien als een cruciale mijlpaal voor het ChipSat-platform, aldus .
Ondanks de positieve resultaten van deze experimenten zijn er nog aanzienlijke uitdagingen voordat werkelijke interstellaire reizen mogelijk zijn. Er is nog veel ontwikkeling nodig op het gebied van materialen die bestand zijn tegen de extreme omstandigheden in de ruimte, alsofmede aan de lasersystemen. De resultaten van Cornell dienen echter als een belangrijke 'proof of concept', die aantoont dat goedkope, kleine satellieten met complexe mechanismen effectief kunnen functioneren in de ruimte.