Wetenschappers zijn een nieuwe manier tegengekomen om te bewijzen dat sterren in het verleden rotsachtige planeten hebben geabsorbeerd. Door specifiek te kijken naar de aanwezigheid van het zeldzame element beryllium, kunnen onderzoekers nu aanwijzingen vinden voor het verdwijnen van planeten in hun moederster. Dit proces, waarbij een ster een planeet opslokt die te dichtbij komt, is weliswaar bekend, maar was tot nu toe zeer moeilijk na te bewijzen.
De kern van deze nieuwe techniek draait om de unieke eigenschappen van beryllium. Dit element is extreem schaars in het universum en komt in de aardkorst slechts in minimale hoeveelheden voor, ongeveer 0,0004 procent. Omdat beryllium een zeldzaam element is, dient het als een betrouwbare marker. Wanneer een ster een rotsachtige planeet consumeert, verandert de chemische signatuur van de ster op een manier die via spectrografie kan worden gemeten. Volgens universetoday.com is deze aanpak cruciaal om te bepalen of chemische verschillen tussen sterren voortkomen uit de oorspronkelijke gaswolken of uit latere gebeurtenissen zoals het opslokken van planeten.
Om deze theorie te testen, analyseerden onderzoekers een binair systeem op ongeveer 180 lichtjaar afstand van de aarde. Dit systeem bestaat uit de sterren HD 129171 en HD 129209. Beide sterren vertonen sterke gelijkenissen met onze zon wat betreft hun magnetische activiteit, chemie en fysieke kenmerken. In principe zouden sterren die uit dezelfde moleculaire gaswolk zijn ontstaan, een vrijwel identieke chemische samenstelling moeten hebben. Echter, bij dit specifieke paar werden aanzienlijke verschillen in de metalliciteit waargenomen. De analyse toonde aan dat HD 129171 verrijkt is met refractaire elementen, wat wijst op een afwijkende geschiedenis.
Voor de metingen maakten de wetenschappers gebruik van de Ultraviolet and Visual Echelle Spectrograph (UVES) en de Very Large Telescope (VLT). Deze instrumenten stelden hen in staat om zeer nauwkeurige differentiële abundanties vast te stellen. De verzamelde data suggereren dat HD 129171 in het verleden een rotsachtige planeet heeft geabsorbeerd, met een geschatte massa van ongeveer 11 aardmassa's aan rotsachtig materiaal. Zoals beschreven door , bevestigen deze chemische anomalieën in dubbelsterren dat het gewelddadige einde van exoplaneten meetbaar is.
Het onderzoek staat bekend onder de titel "Planet engulfment in the chemically anomalous HD 129171/HD 129209 pair" en werd geleid door Anne Rathsman, een promovendus verbonden aan het Institute of Astronomy, Geophysics, and Atmospheric Sciences in Brazilië. De resultaten zijn gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Astronomy and Astrophysics. De bevindingen hebben belangrijke implicaties voor de zoektocht naar bewoonbare werelden. Wanneer het vaker voorkomt dat sterren hun eigen rotsachtige planeten consumeren, vermindert dit de kans op habitabiliteit binnen dergelijke systemen. Daarnaast helpt deze methode astronomen om hun theorieën over de homogeniteit van protostellaire wolken en stervorming verder te verfijnen. De analyse van beryllium biedt hiermee een nieuw venster op de dynamiek van stellaire systemen, zoals verder uitgewerkt in de berichtgeving van .