Een massieve ster die lange tijd in de schijnwerpers stond als een object op het punt van exploderen, is door astronomen ontmaskerd als een zogenaamde 'impostor'. De ster AT 2016blu vertoonde gedrag dat sterk leek op de voorbodes van een supernova, maar uitgebreid onderzoek wijst uit dat de periodieke lichtflitsen worden veroorzaakt door de interactie met een onzichtbare partner in plaats van een naderende catastrofe.
De ster bevindt zich op een afstand van ongeveer 29 miljoen lichtjaar van de aarde. Vanwege de enorme omvang en de specifieke signalen die de ster uitzond, vreesden wetenschappers aanvankelijk dat een spectaculaire vernietiging nabij was. Dit is gebruikelijk bij massieve sterren, die vaak onstabiel worden voordat ze definitief exploderen. Volgens universetoday.com is AT 2016blu een 'luminous blue variable' (LBV), een type zeer heldere blauwe ster met een massa die ongeveer 33 keer groter is dan die van onze zon.
Sinds de eerste waarnemingen in 2012 zijn er in totaal 27 uitbarstingen geregistreerd. Deze erupties volgden een opvallend patroon en vonden quasi-periodiek plaats, gemiddeld elke 113 dagen. Omdat veel supernova's soortgelijke voorafgaande uitbarstingen vertonen, werd de ster lange tijd geclassificeerd als een 'supernova-bedrieger': een object dat alle symptomen van een explosie vertoont zonder daadwerkelijk te bezwijken.
Recent onderzoek, geleid door Mojgan Aghakhanloo van de University of Virginia, brengt nu duidelijkheid over de werkelijke oorzaak van deze activiteit. In een studie die via arxiv.org is gepubliceerd, wordt gesteld dat de ster deel uitmaakt van een binair systeem. De onderzoekers concluderen dat de uitbarstingen worden getriggerd door de passage van een compact object dat in een excentrische baan om de hoofdster draait. Telkens wanneer dit begeleidende object het dichtst bij de LBV-ster komt, vindt er een proces van accretie plaats. Hierbij wordt materie aangetrokken en vervolgens in de vorm van energie en licht uitgestoten, wat de waargenomen flitsen verklaart. Zoals beschreven door , is dit proces verantwoordelijk voor de regelmatige lichtpieken.
De doorslaggevende bewijzen voor deze theorie kwamen voort uit recente röntgenobservaties. Door deze nieuwe data te combineren met röntgenmetingen van decennia geleden, konden de astronomen vaststellen dat de activiteit niet voortkomt uit interne instabiliteit, maar uit een externe interactie. Aghakhanloo had in eerdere onderzoeken in 2023 en 2025 al gesuggereerd dat een binair systeem de oorzaak was. De meest recente gegevens bevestigen dit beeld en beantwoorden openstaande vragen uit eerdere publicaties. In een verklaring gaf Aghakhanloo aan dat juist de voorspelbaarheid van de uitbarstingen hielp bij het ontrafelen van het mechanisme achter de ster, een detail dat verder wordt uitgediept in de berichtgeving van .
De ontmaskering van AT 2016blu biedt astronomen waardevolle inzichten in het onderscheid tussen echte supernova-voorlopers en stellaire systemen die visuele misleiding veroorzaken. De ster blijft een cruciaal studieobject om de dynamiek van massieve sterren en hun interacties met compacte objecten beter te begrijpen. De volledige analyse van dit fenomeen is terug te vinden via .