Onder het Great Salt Lake in Utah ligt mogelijk een gigantisch zoetwaterreservoir verborgen dat tot wel 4 kilometer diep reikt. Dat blijkt uit nieuw onderzoek van de Universiteit van Utah, waarbij voor het eerst luchtelektromagnetische metingen zijn gebruikt om de ondergrondse waterlagen in kaart te brengen. De ontdekking zou belangrijke implicaties kunnen hebben voor de regio, die kampt met een steeds verder opdrogend zoutmeer.
Mysterieuze heuvels leiden tot doorbraak
De ontdekking begon met een opmerkelijke waarneming. Toen het waterpeil van het Great Salt Lake de afgelopen jaren sterk daalde, verschenen er vreemde heuvels op de drooggevallen bodem van Farmington Bay. Deze bulten, bedekt met dichte begroeiing van riet, bleken te zijn ontstaan doordat eurekalert.org, aldus de onderzoekers.
Dit fenomeen leidde tot een grootschalig onderzoek waarbij wetenschappers vorig jaar helikopters inzetten om elektromagnetische metingen uit te voeren boven Farmington Bay en Antelope Island, gelegen aan de zuidoostelijke rand van het meer. De techniek maakte het mogelijk om door de dunne laag geleidend zoutwater aan de oppervlakte heen te kijken en de geologische structuren daaronder in kaart te brengen.
Zoetwater tot grote diepte
De analyse van de verzamelde data toont aan dat zoetwater de sedimenten onder het hyperzoutе oppervlak van het meer vult tot dieptes van 3 tot 4 kilometer, wat neerkomt op ongeveer 10.000 tot 13.000 voet. Volgens hoofdonderzoeker Michael Zhdanov, hoogleraar geologie en geofysica aan de Universiteit van Utah, is dit sciencedaily.com onder de zoute oppervlaktelaag van het Great Salt Lake.
"We waren in staat om de vraag te beantwoorden hoe diep dit potentiële reservoir is en wat de ruimtelijke omvang ervan is onder de oostelijke rand van het meer," verklaarde Zhdanov in een eurekalert.org. "Als je weet hoe diep het is, hoe breed, en wat de poreuze ruimte is, kun je het potentiële zoetwatervolume berekenen."
Dramatische krimp van het meer
De ontdekking komt op een cruciaal moment voor het Great Salt Lake. Het meer, dat zich uitstrekt over ongeveer 1.000 vierkante mijl, is volgens yahoo.com sinds 1986 meer dan gehalveerd in omvang. Deze dramatische daling heeft verregaande gevolgen voor het ecosysteem en de omgeving.
Het meer speelt een essentiële rol als tussenstop voor de Pacific Flyway, waarbij jaarlijks zo'n 12 miljoen vogels van meer dan 300 soorten tijd doorbrengen in en rond het water. Daarnaast voegt het meer vocht toe aan passerende stormsystemen, die vervolgens hun neerslag dumpen op de bergen in het oosten. Volgens de Utah Division of Water Resources ontvangt de staat bijna 95 procent van zijn zoetwater uit sneeuwpakket in deze bergen.
Stofprobleem en mogelijke oplossingen
De teruglopende waterstand heeft ook een ander urgent probleem blootgelegd. De drooggevallen bodem van het meer stelt Salt Lake City bloot aan toenemende niveaus van giftig stof. De onderzoekers onderzoeken nu of het ondergrondse zoetwaterreservoir mogelijk kan helpen bij het beheersen van dit gevaarlijke stof van de opdrogende meerbodem, zo meldt theweather.com.
De studie markeert een belangrijke wetenschappelijke doorbraak in het begrijpen van de hydrologie onder het Great Salt Lake. Het team van Zhdanov heeft niet alleen de aanwezigheid van zoetwater aangetoond, maar ook de ruimtelijke omvang van het reservoir onder Farmington Bay in kaart gebracht en de potentiële diepte van met zoetwater verzadigde sedimenten bepaald door de structuur van het onderliggende gesteente te analyseren.
Vervolgonderzoek nodig
Hoewel de ontdekking veelbelovend is, benadrukken wetenschappers dat er nog veel onbekend is. De precieze omvang van het reservoir buiten de onderzochte gebieden moet nog worden vastgesteld, en het is onduidelijk hoe ver het zoetwaterlens zich uitstrekt onder andere delen van het meer. Ook de vraag of en hoe dit water eventueel benut zou kunnen worden voor stofbestrijding of andere doeleinden vereist nader onderzoek.
De studie onderstreept het belang van geavanceerde geofysische technieken voor het begrijpen van ondergrondse watersystemen, vooral in regio's die te maken hebben met waterschaarste en klimaatverandering. Voor Utah, dat kampt met aanhoudende droogte en een krimpend Great Salt Lake, zou deze ontdekking nieuwe perspectieven kunnen bieden voor waterbeheer en milieubescherming in de toekomst.