De politieke spanningen rond het begrotingsoverleg lopen op, waarbij de partij Vooruit openlijk haar ongenoegen uit over het verloop van de onderhandelingen. De partij waarschuwt dat de huidige koers kan leiden tot politieke instabiliteit en een verschuiving in het electorale landschap.
Binnen Vooruit heerst een gevoel van frustratie over de concessies die de partij moet doen. Voorzitter Rousseau benadrukt dat de partij wel degelijk water bij de wijn heeft gedaan tijdens de gesprekken. Volgens berichtgeving van nieuwsblad.be weert Rousseau de bewering dat Vooruit nergens op zou toegeven, waarbij zij stelt dat de partij "niet anders doet" dan concessies doen om tot een resultaat te komen.
Een centraal punt van kritiek is de huidige fiscale verdeling. Rousseau wijst op de onhoudbaarheid van het huidige belastingstelsel, waarbij zij stelt dat het onmogelijk is uit te leggen waarom een verpleegster twee keer zoveel belasting zou betalen als de rijkste één procent van de bevolking. Deze uitspraak, zoals overgeleverd door hln.be, onderstreept de wens van de partij om meer sociale rechtvaardigheid in de begroting te verankeren.
De interne onrust bij Vooruit is inmiddels zo groot dat de partij tijdens een topoverleg de mogelijkheid van nieuwe verkiezingen niet langer uitsluit. De angst is dat een akkoord dat te veel sociale concessies bevat of onrechtvaardig is, averechts zal werken op de kiezer. Volgens nieuwsblad.be vreest de partij dat een dergelijk akkoord extreemrechts juist zou versterken en "pas echt groot" zou maken.
Hiermee zet Vooruit de druk op de andere onderhandelingspartners. De partij koppelt de haalbaarheid van een begrotingsakkoord direct aan het risico op een verdere opmars van het rechtse populisme, wat de politieke inzet van het overleg aanzienlijk verhoogt.