In de Nepalese hoofdstad Kathmandu heerst een sfeer van collectieve rouw, verslagenheid en ongeloof na een verwoestende vloedgolf die enkele dagen geleden toesloeg. De Vlaamse arts Yenthe Peeters, die samen met haar collega en vriendin Felien De Clercq naar de stad is gereisd om te helpen, schetst een beeld van een bevolking in diepe wanhoop. Volgens berichtgeving van vrtnws.be is de situatie ter plaatse uiterst precair, waarbij de hulpdiensten ondanks hun inspanningen moeite hebben om structuur aan te brengen in de reddingsoperaties.
De menselijke tol van de ramp is aanzienlijk. Er zijn inmiddels zeker 490 doden vastgesteld, terwijl honderden mensen nog steeds vermist zijn. Daarnaast verkeren naar schatting 93.000 mensen in nood. De reddingswerkers zetten hun zoektochten naar overlevenden onder het modder en puin voort, al zijn de werkzaamheden onlangs enkele uren stopgezet vanwege de aanhoudende gevaren voor de hulpverleners.
In de ziekenhuizen van Kathmandu is de druk enorm. De faciliteiten zijn overvol, niet alleen door gewonden, maar ook door talloze mensen die op zoek zijn naar noodhulp of naar informatie over hun vermiste naasten. Peeters merkt op dat de identificatie van slachtoffers bijzonder moeilijk verloopt. Omdat veel getroffenen snel naar de hoofdstad zijn overgebracht en hun identiteitsdocumenten door het water zijn weggespoeld, is het voor families vaak onmogelijk om te weten waar hun geliefden verblijven.
Wat betreft de medische zorg getuigt Peeters dat vooral de lokale artsen en door de overheid opgetrommelde vrijwilligers het zware werk verzetten. De artsen behandelen veelvuldig polytrauma's: patiënten die op meerdere plaatsen in hun lichaam gewond zijn geraakt door breuken, sneden en andere verwondingen. Een complicerende factor is dat deze wonden vaak bedekt zijn met zand en modder, wat het risico op infecties aanzienlijk vergroot.
Naast de fysieke verwondingen is de emotionele impact groot. De artsen Yenthe (25) en Felien (21) worden geconfronteerd met hartverscheurende situaties, zoals die van een vijfjarig meisje dat haar familie waarschijnlijk nooit meer zal terugzien. Volgens hln.be laten deze ervaringen een diepe indruk achter op de jonge zorgverleners.
Terwijl de hulpverlening op volle toeren draait, blijft de vrees voor nieuwe rampen bestaan. Er is momenteel bezorgdheid over de mogelijkheid van een tweede vloedgolf, wat de reeds chaotische situatie in de regio verder zou kunnen verslechteren. Peeters concludeert dat de huidige hulpverlening slechts het 'topje van de ijsberg' is van de werkelijke nood die in het land heerst.