Oostende, België – De problematiek van partnergeweld blijft een maatschappelijk relevant thema, waarbij slachtoffers steeds vaker de stilte doorbreken om hun ervaringen te delen. Deze getuigenissen werpen licht op de complexe dynamiek van dergelijke relaties en de psychologische impact op de betrokkenen.
Een anonieme jonge vrouw getuigde in 2016 op Studio Brussel over twee jaar van partnergeweld. Ze beschreef hoe een relatie die begon met manipulatie en controle, escaleerde naar fysiek geweld. Hoewel ze zichzelf als een sterke, zelfverzekerde vrouw zag, had ze nooit gedacht dat zoiets haar zou overkomen vrt.be. De vrouw vertelde dat ze na fysieke confrontaties vol blauwe plekken stond en uiteindelijk besloot de relatie te beëindigen. Haar partner dreigde toen met zelfmoord, waarna hij psychologische hulp zocht. Echter, enkele maanden later herhaalde het geweld zich, waarbij ze een blauw oog opliep.
De schaamte en het gevoel van eigen schuld zijn veelvoorkomende aspecten bij slachtoffers van partnergeweld. De jonge vrouw gaf aan dat ze het moeilijk vond om over haar problemen te praten en de oorzaak aanvankelijk bij zichzelf legde. Haar partner beweerde dat zij het geweld had uitgelokt en dat hij zoiets nooit eerder had gedaan. Uiteindelijk vond ze steun bij een vriendin en ontdekte ze dat haar partner narcistische trekken vertoonde, wat haar hielp de stap te zetten om de relatie te beëindigen .
Chloë (47), een ander slachtoffer van partnergeweld, deelde in 2021 haar verhaal in de reeks "Als je eens wist" op Canvas. Zij had een jeugd gekenmerkt door onveiligheid en was daardoor op zoek naar liefde en een plek in de wereld. Deze zoektocht leidde ertoe dat ze geweld als normaal begon te beschouwen en dacht dat er iets mis was met haarzelf vrt.be. Regisseur Hilde Van Mieghem, die de reeks maakte, benadrukt het belang van het doorbreken van schuld en schaamte en het luisteren zonder oordeel. Volgens Van Mieghem is partnergeweld een nog groter taboe dan kindermishandeling, omdat het zich vaak in het verborgene afspeelt en de maatschappij de neiging heeft weg te kijken . Chloë hoopt met haar verhaal een stem te zijn voor anderen die nog niet de moed hebben gevonden om te spreken.
De perceptie van slachtoffers van partnergeweld en de maatschappelijke omgang hiermee vereisen een verandering, zoals Lisa Lotens in 2020 in een artikel voor VICE stelde vice.com. Vaak worden situaties van grensoverschrijdend gedrag afgedaan als onschuldige grappen of een "grijs gebied", terwijl onderzoek aantoont dat 53 procent van de vrouwen wel eens (seksuele) grensoverschrijding heeft meegemaakt. Dit roept vragen op over de werkelijke grens en de langetermijngevolgen voor slachtoffers.
Centra Algemeen Welzijnswerk (CAW) spelen een cruciale rol in de begeleiding van koppels die te maken hebben met partnergeweld. Eén op de zeven koppels in Vlaanderen wordt hiermee geconfronteerd. Erik en Ingrid, fictieve namen van een koppel dat begeleiding kreeg bij het CAW, getuigden over hun ervaringen. Erik, een arts, was al bekend met de diensten van het CAW door een bijscholing over preventie van huiselijk geweld. Zijn familie raadde hem aan contact op te nemen toen hij "door het lint ging". Ingrid gaf aan dat zij beiden wisten dat er iets moest veranderen en dat zij wilde dat er een stap werd gezet sociaal.net.
Bart Ballegeer, werkzaam bij het team partnergeweld van het CAW, legt uit dat het doel van de begeleiding is om agressieve incidenten te voorkomen en de factoren in de relatie aan te pakken die tot deze incidenten leiden. Hij stelt dat iedereen een "beestje" in zich heeft dat naar boven komt wanneer men op een specifieke manier getriggerd wordt. Erik benadrukt het belang van preventie en begeleiding, vooral nu traditionele luisterende oren zoals de pastoor minder aanwezig zijn. Hij vermoedt dat er veel meer hulpvragen zijn dan het huidige aanbod kan opvangen en dat niet iedereen de moed heeft om hulp te zoeken voor dergelijke zware persoonlijke problemen .
Deze getuigenissen en inzichten onderstrepen de noodzaak van openheid, ondersteuning en gespecialiseerde hulp voor slachtoffers van partnergeweld, om zo het taboe te doorbreken en herstel mogelijk te maken.