Archeologisch onderzoek naar oude artefacten suggereert dat inheemse Amerikaanse dobbelspelen duizenden jaren eerder begonnen dan tot nu toe werd aangenomen. De ontdekking verschuift het tijdstip waarop mensen in Noord-Amerika georganiseerde kansspelen speelden aanzienlijk naar achteren in de tijd.
Dobbelstenen ouder dan gedacht
Volgens sciencenews.org zijn de oudste bekende dobbelstenen ter wereld ongeveer 12.000 jaar oud en afkomstig uit Noord-Amerika. Deze vondst is opmerkelijk omdat archeologen tot voor kort dachten dat dobbelspelen in de Amerika's een veel recentere ontwikkeling waren.
De inheemse volkeren van Noord-Amerika en Meso-Amerika gebruikten dobbelstenen die doorgaans tweezijdig waren en aan elke kant beschilderd. Volgens archeologen Warren DeBoer en Barbara Voorhies, zoals beschreven in jstor.org, werden deze dobbelstenen gemaakt van een breed scala aan materialen, waaronder vruchtenkernels, schelpen, tanden, of zelfs gespleten riet en stokken.
Uniek ontwerp van vroege Amerikaanse dobbelstenen
De typische dobbelsteen uit deze periode was gebogen aan één kant en vlakker aan de andere kant. Dit verschilt aanzienlijk van de zeszijdige dobbelstenen die we vandaag kennen. jstor.org en werden mogelijk geïntroduceerd door Europeanen na hun aankomst op het continent.
De materialen die gebruikt werden voor het maken van dobbelstenen varieerden sterk per regio en beschikbaarheid. Naast organische materialen zoals botten en schelpen, werden ook hardere materialen gebruikt naarmate de technologie vorderde.
Verbinding met religieuze rituelen
Archeoloog H.S. Darlington geloofde dat veel Amerikaanse dobbelspelen hun oorsprong vonden in heilige Azteekse rituelen. Volgens jstor.org namen priesters deel aan een "kansspel" als onderdeel van het proces om hun kalender te corrigeren voor zaken zoals schrikkeljaren. Tijdens deze ceremonie probeerden ze vuur op te roepen in het lichaam van een offerdier.
Deze religieuze dimensie van dobbelspelen onderstreept dat kansspelen in pre-Columbiaanse samenlevingen niet alleen voor entertainment dienden, maar ook een spirituele en ceremoniële functie hadden.
Oudere bewijzen van spelen in Meso-Amerika
Hoewel de 12.000 jaar oude dobbelstenen de oudste zijn, zijn er ook andere vroege aanwijzingen voor georganiseerde spelen in de regio. nationalgeographic.com mysterieuze gaten gerangschikt in C-vormen, ingeponst in kleivloeren. Deze patronen, gedateerd op ongeveer 5.000 jaar geleden, kunnen scoreborden voor dobbelspelen zijn geweest.
De bovenste vloer op deze site is met koolstofdatering gedateerd op ongeveer 4.300 jaar geleden, de onderste op ongeveer 4.800 jaar geleden. Voorhies vond een "opvallende gelijkenis" tussen de Chantuto-gaten en bekende inheemse spelborden, waaronder die gebruikt door de Azteken in de jaren 1500 en de Tarahumara in Noord-Mexico in de jaren 1800.
Wereldwijde geschiedenis van dobbelstenen
Dobbelstenen zijn een van de oudste speelvoorwerpen die bekend zijn bij de mensheid. De vroegste veelhoekige voorouders waren knokkelbeenderen, gewoonlijk gemaakt van bot of ivoor rond 5000 voor Christus. Deze waren meestal vierzijdig. Zeszijdige dobbelstenen begonnen rond 3000 voor Christus te verschijnen, waarbij bot uiteindelijk het primaire materiaal werd.
De enkelbeenderen van hoefdieren waren bijzonder populair vanwege hun reeds kubusvormige vorm. Naarmate de tijd verstreek, werden ook andere materialen gebruikt, waaronder brons, agaat, onyx, bergkristal, barnsteen en porselein.
Betekenis voor archeologisch begrip
De ontdekking van deze 12.000 jaar oude dobbelstenen in Noord-Amerika heeft belangrijke implicaties voor ons begrip van vroege menselijke samenlevingen op het continent. Het toont aan dat inheemse volkeren al in een zeer vroeg stadium georganiseerde sociale activiteiten hadden die verder gingen dan pure overleving. Kansspelen vereisen vrije tijd, sociale structuren en gedeelde culturele regels – allemaal kenmerken van complexe samenlevingen.
Deze vondst benadrukt ook dat culturele innovaties zoals spelen onafhankelijk op verschillende plaatsen ter wereld ontstonden, wat wijst op universele menselijke behoeften aan entertainment en sociale interactie.