Uit een recent onderzoek van het Franstalische weekblad Paris Match Belgique komt naar voren dat er in België diverse groeperingen actief zijn die nauwe connecties hebben met netwerken uit Iran. Deze organisaties zouden zich concentreren in de grote stedelijke centra, zoals Brussel, Antwerpen en Gent, met als hoofddoel het vergroten van de politieke en culturele invloed van het Iraanse regime binnen de Belgische grenzen. bruzz.be schetst een beeld van een doordachte strategie om deze invloed uit te oefenen via diverse maatschappelijke kanalen.
Incidenten in Molenbeek en financiële oproepen
Een specifiek voorbeeld van de activiteiten van deze groeperingen werd waargenomen tijdens een bijeenkomst in de Brusselse gemeente Molenbeek. Op 18 april organiseerde de stichting Ahl al-Bayt een ceremonie in een besloten setting. Tijdens dit evenement stonden figuren uit het Iraanse politieke regime centraal, waaronder de opperste leider, ayatollah Khamenei. laten echter zien dat de bijeenkomst verder ging dan louter herdenking. Er werd tijdens de ceremonie namelijk ook expliciet gevraagd om financiële steun voor het zogenaamde ‘front van verzet’, een collectief dat nauw verbonden is met de politieke macht in Teheran.
Deze vorm van fondsenwerving duidt erop dat de activiteiten van deze netwerken niet enkel beperkt blijven tot culturele uitwisseling, maar ook een actieve financiële component hebben om politieke ambities te ondersteunen. De financiële aspecten van deze netwerken suggereren dat er een poging wordt gedaan om middelen te mobiliseren voor ideologische doeleinden.
Een verweven structuur van verenigingen
De methodiek waarmee deze invloed wordt uitgeoefend, is volgens de berichtgeving complex en diep geworteld in de lokale maatschappij. De netwerken maken gebruik van een breed scala aan instellingen, waaronder moskeeën, culturele centra en diverse verenigingen. Opvallend is dat veel van deze organisaties juridisch gezien als onafhankelijke niet-profitorganisaties (vzw's) opereren. Toch is er volgens het onderzoek sprake van een grote mate van onderlinge afhankelijkheid. kenmerkt zich door het feit dat organisaties vaak dezelfde leden delen en nauw samenwerken bij de organisatie van collectieve evenementen, waardoor een onzichtbaar maar krachtig netwerk ontstaat.
Strategische doelstellingen en monitoring
De operaties van deze groeperingen lijken verschillende strategische lagen te bevatten. Naast de promotie van religieuze en culturele activiteiten, is er een duidelende politieke agenda aanwezig: het verspreiden van standpunten die in het voordeel zijn van de Iraanse overheid binnen de Europese context. Daarnaast fungeert het netwerk als een mechanisme voor monitoring. Er wordt gepoogd om toezicht te houden op tegenstanders van het regime in Teheran die zich in Europa bevinden. Dit maakt de aanwezigheid van deze groepen tot een punt van zorg voor de lokale veiligheidsdiensten.
De spanningen rondom deze activiteiten zijn niet nieuw en hebben al eerder geleid tot administratieve interventies. Zo werd een herdenkingsplechtigheid voor een Iraanse leider, die gepland stond voor begin maart, verboden door de burgemeester van Molenbeek, Catherine Moureaux. De reden voor dit verbod was de veiligheidssituatie. Ook andere acties, zoals een betoging op 15 maart die gelinkt werd aan een Iraanse universiteit, onderstrepen de actieve aanwezigheid van institutionele banden in de Belgische publieke ruimte.