De Belgische auteur, acteur en criticus Noël Godin is op 80-jarige leeftijd overleden. Godin verwierf wereldwijde bekendheid als 'l'Entarteur' (de taartengooier), een bijnaam die hij verdiende door systematisch taarten in het gezicht te werpen van publieke figuren en machtige persoonlijkheden die hij wilde bekritiseren.
Volgens berichtgeving van vrtnws.be zag Godin zijn acties niet louter als grappen, maar als een vorm van politieke humor en provocatie. Hij stelde dat men met een klein taartje de 'bazen van de wereldorde' kon terroriseren. Zijn acties waren bedoeld om figuren aan te pakken met wie hij het fundamenteel oneens was, waarbij hij benadrukte dat geen enkele beveiliging iemand volledig kon beschermen tegen de 'crème fraîche' van een taart.
De lijst met doelwitten van Godin was divers en internationaal. Hij viseerde onder meer Microsoft-oprichter Bill Gates, die hijzelf beschouwde als zijn 'beste worp'. Andere bekende slachtoffers waren de zanger Patrick Bruel en journalist Patrick Poivre d'Arvor. Een van zijn meest frequente doelwitten was de Franse filosoof Bernard-Henri Lévy, die minstens zeven keer een taart in het gezicht kreeg. In België was onder andere de toenmalige aartsbisschop André Joseph Léonard een doelwit; hij kreeg in 2011 en 2013 een slagroomtaart.
Godin begon met zijn provocaties in 1969, toen hij de auteur Marguerite Duras viseerde. Zijn methodiek ging vaak gepaard met de kenmerkende strijdkreet "gloup, gloup!", waardoor hij ook wel 'le gloupier' werd genoemd. Zijn invloed reikte verder dan zijn eigen acties; hij vormde de inspiratie voor de 'Internationale Pâtissière', een beweging van taartengooiers die zijn filosofie overnamen. Een recent voorbeeld van deze beweging was de actie in september 2023 bij de Europese Commissie in Brussel, waarbij Ryanair-topman Michael O'Leary een taart in het gezicht kreeg. Godin beschreef de voortzetting van deze beweging als een droom.
Naast zijn rol als provocateur was Godin actief in de kunsten en literatuur. Hij werd in 1945 geboren in Luik. In 1989 schreef hij het werk 'Anthologie de la subversion carabinée' en hij verscheen in diverse films, waaronder 'La vie sexuelle des Belges 1950-1978'. Ook in de Belgische popcultuur liet hij sporen na, onder andere door een actie gericht op Plastic Bertrand.