De Brusselses nachtleven staat onder druk door een toenemende stroom klachten over geluidsoverlast, wat in het verleden al heeft geleid tot de sluiting van bekende uitgaansgelegenheden. Om deze spanning tussen bewoners en het nachtleven te verminderen, bereidt de commissie Territoriale Ontwikkeling van het Brussels Parlement een nieuwe ordonnantie voor. Het voorstel introduceert het principe van 'agent of change', waarbij de verantwoordelijkheid voor geluidsisolatie bij degenen komt te liggen die zich nieuw in een wijk vestigen bruzz.be.
Het 'agent of change' principe
Het kernpunt van de voorgestelde regeling is het zogenaamde 'agent of change'-principe, een concept dat oorspronkelijk uit Londen is overgenomen. Dit mechanisme beoogt een eerlijkere verdeling van de verantwoordelijkheden tussen bestaande culturele instellingen en nieuwe stedelijke ontwikkelingen. In de praktijk betekent dit dat wanneer een nieuwe bewoner of een nieuwe woonontwikkeling de omgeving van een reeds aanwezige nachtclub nadert, de last van de geluidsproblematiek niet bij de club moet liggen .
De logica achter dit voorstel is dat de partij die de verandering in de omgeving initieert — de 'agent van de verandering' — ook de plicht heeft om de gevolgen daarvan op te vangen. Het doel is om te voorkomen dat de levensvatbaarheid van het Brussels nachtleven wordt ondermijnd door stedenbouwkundige ontwikkelingen die geen rekening houden met de bestaande stedelijke dynamiek .
Verantwoordelijkheid bij de bewoners
Brussels parlementslid Pascal Smet (Vooruit) steunt de richting van dit voorstel en benadrukt de morele en praktische noodzaak ervan. Volgens Smet is het een logische consequentie van het kiezen voor een bepaalde woonlocatie. Hij stelt dat wie besluit om vlakbij een discotheek of club te gaan wonen, zich vooraf bewust moet zijn van de mogelijke risico's op geluidshinder . Het is volgens het parlementslid dan ook de taak van de nieuwkomer om de eigen woning voldoende te beschermen door middel van isolatiemaatregelen.
De nieuwe regels worden zeer concreet toegepast op stedenbouwkundige aanvragen. Voor iedereen die een vergunning aanvraagt voor woningen binnen een straal van twintig meter rond een reeds bestaande nachtclub, wordt de bewijslast verzwaard. Ontwikkelaars en aanvragers moeten expliciet aantonen hoe de mogelijke overlast zal worden beheerst en beperkt. Indien een dossier niet duidelijk genoeg is over deze geluidsmaatregelen, kan de vergunning simpelweg worden geweigerd .
Een noodzakelijke bescherming voor de uitgaanssector
De noodzaak voor deze ordonnantie is evident wanneer men kijkt naar de recente geschiedenis van de Brusselse horeca. De sector kampt al geruime tijd met de gevolgen van klachten van omwonenden, wat de exploitatie van clubs bemoeilijkt. Een recent en tragisch voorbeeld is de sluiting van de nachtclub Spirito in de buurt van de Elsense. De eigenaar van deze club moest de deuren definitief sluiten na een reeks klachten van een bewoner die onlangs in de buurt was komen wonen zoals vermeld door BRUZZ.
Ook de iconische club Fuse in de Marollen is in het verleden al geconfronteerd met dergelijke uitdagingen. In 2010 werd de club tijdelijk stilgelegd nadat een nieuwe buur in het aangrenzende pand klachten had ingediend over het geluid. Hoande club was destijds al sinds 1994 gevestigd op die locatie, terwijl de klachten pas ontstonden toen de bewoner in 2010 in het pand ernaast kwam wonen. De nieuwe wetgeving moet dergelijke situaties, waarbij de bestaande cultuur de dupe wordt van nieuwe bewoning, in de toekomst voorkomen.