Kijk deze week eens omhoog: Jupiter en Mars naderen elkaar zeer dicht aan de nachtelijke hemel. Het witgele licht van Jupiter komt vlak naast de roodachtige gloed van Mars te staan. Een opvallend gezicht aan de horizon.
Later deze week vormen de twee planeten een zogenaamde conjunctie: een moment waarop hemellichamen vanuit onze kijkhoek op aarde heel dicht bij elkaar lijken te staan. Volgens space.com is dit visuele hoogtepunt deze week te zien.
Waarom dit contrast zo bijzonder is
Een conjunctie treedt op wanneer twee hemellichamen op dezelfde hemelbreedte komen te staan. In dit geval zijn dat Jupiter en Mars. Het verschil is groot: Jupiter straalt een heldere, witgele gloed uit, Mars kleurt kenmerkend roodachtig. Juist dat contrast maakt de conjunctie interessant voor zowel beginnende als ervaren sterrenkijkers.
Omdat de planeten dicht bij elkaar staan, vind je ze bovendien makkelijk. Bij gunstig weer en weinig lichtvervuiling is het spektakel zelfs zonder hulpmiddelen goed waarneembaar. De timing is wel essentieel voor de beste ervaring.
Zo haal je er het maximale uit
Zoek een plek met vrij zicht op de horizon en zo min mogelijk kunstlicht. Met het blote oog zie je de planeten al, maar een telescoop of een goede verrekijker toont aanzienlijk meer detail.
Met een telescoop zie je bij Jupiter vaak de karakteristieke wolkenbanden en manen. Mars laat, afhankelijk van de zoomfactor en de stabiliteit van de atmosfeer, zijn typische roestkleurige oppervlak zien.
Een terugkerend, maar zeldzaam mooi moment
Ontmoetingen tussen planeten komen regelmatig voor, maar de configuratie en de helderheid van de betrokken planeten bepalen hoe spectaculair het wordt. Jupiter behoort doorgaans tot de helderste objecten aan de nachtelijke hemel en is daardoor een ideaal referentiepunt om andere hemellichamen te vinden.
In de dagen rond de piekdatum blijven de planeten relatief dicht bij elkaar staan, maar de visuele impact is het grootst op het moment van maximale benadering. Voor astronomen en hobbyisten is dit een uitstekende gelegenheid om de banen van de planeten en de constante beweging van hemellichamen te observeren.