De nacht in 1966 begon als een gewone sterrenhemel. Enkele uren later leek het alsof elke ster aan het firmament tegelijk naar beneden stortte. De Leonid-meteorstorm van dat jaar was zo intens dat getuigen het nog decennia later niet kunnen vergeten. Volgens space.com transformeerde de storm de hemel in een regen van lichtstrepen.
Geen gewone meteorenregen
De Leoniden verschijnen aan de hemel. Maar wat in 1966 gebeurde, week fundamenteel af van die jaarlijkse meteorenregens. Normaal zie je af en toe een lichtflits. Die nacht was de dichtheid van meteoren zo extreem dat de duisternis constant werd doorbroken. Individuele lichtflitsen waren nauwelijks nog van elkaar te onderscheiden.
De storm ontstond door een bijzondere astronomische samenloop van omstandigheden. De aarde schoof op precies het juiste moment door een dicht wolk van kosmisch materiaal, waardoor de atmosfeer in korte tijd enorme hoeveelheden deeltjes opnam.
Ontzag, verbazing en wetenschap
De emotionele impact op de getuigen was groot. Mensen trokken naar buiten en wat zij zagen, omschreven ze als een mengeling van ontzag en verbazing. De snelheid en frequentie van de vallende sterren creëerden een beeld dat nog steeds in hun herinnering gegrift staat.
De storm leverde ook wetenschappelijke winst op.
Een iconisch moment
De verslagen van die nacht dienen vandaag de dag nog als krachtig voorbeeld van de schoonheid en onvoorspelbaarheid van het universum. De Leoniden-storm van 1966 blijft een van de meest iconische astronomische momenten van de twintigste eeuw: een nacht waarin de natuur de wereld in stilte en bewondering liet kijken naar de kosmos.