Terwijl de Miss België-verkiezing opnieuw in de wind staat door kritiek van voormalige deelnemers, kiest Annelien Coorevits voor een andere invalshoek. De tv-presentatrice, die in 2007 de kroon won, stelt dat zij absoluut opnieuw zou deelnemen aan de competitie.
In een gesprek in de podcast 'Peter Van de Veire & De Zandloper' reageerde Coorevits op de huidige controverse rondom de organisatie. Volgens berichtgeving van vrtnws.be is er dit jaar, net als in voorgaande periodes, veel discussie over de werkomstandigheden en de contractuele afspraken binnen de Miss België-organisatie. Meerdere oud-winnaressen en ex-kandidaten hebben hun ontevredenheid geuit over de werking en de beloning binnen de organisatie.
Coorevits geeft aan het niet eens te zijn met de standpunten van deze voormalige kandidaten. Zij benadrukt dat men bij deelname op voorhand weet waar men aan begint. Hoewel ze erkent dat men tijdens het regeerjaar taken moet uitvoeren die niet altijd leuk zijn, ziet ze dit als een onderdeel van de ervaring. Volgens hln.be heeft zij geen spijt van haar deelname.
Commercieel netwerk en discipline
Voor de presentatrice van 'Temptation Island' was de titel vooral een strategisch startpunt. Vanuit een commercieel perspectief stelt zij dat de verkiezing een onbetaalbaar netwerk oplevert. Coorevits legt uit dat zij de contacten die zij tijdens haar jaar als Miss België opbouwde, later heeft ingezet om een eigen zaak uit te bouwen. Ze stelt dat een dergelijke portefeuille aan contacten onmogelijk op te bouwen is als men enkel in de eigen vertrouwde omgeving blijft.
Daarnaast wijst ze op de noodzaak van hard werken. Volgens Coorevits is de kroon geen garantie dat alles in de schoot van de winnares wordt geworpen, maar een instrument dat men slim moet gebruiken door actie te ondernemen.
Verschil in tijdperken
De intensiteit van het regeerjaar is volgens Coorevits in de loop der jaren veranderd. In 2007 werkte zij 365 dagen onafgebroken, met gemiddeld minstens twee opdrachten per dag. Ze beschrijft dit als een pittig jaar en merkt op dat de huidige belasting voor Miss België's aanzienlijk lager ligt.
Hoewel ze haar eigen ervaringen positief beschrijft, laat ze ruimte voor nuance. Coorevits suggereert dat er zaken binnen de organisatie verbeterd of gemoderniseerd kunnen worden. Ze vraagt zich echter af of de huidige situatie te wijten is aan de organisatie, de kandidaten zelf, of simpelweg aan de tijdgeest waarin we leven.