Een robot hond die loopt op aansturing van een computer vol levende menselijke cellen. Het klinkt als sciencefiction, maar het is echt gebeurd. Het Australische Cortical Labs koppelde zijn biologische computer, de CL1, aan een fysieke robot hond — en die bewoog daadwerkelijk zoals bedoeld.
Volgens een artikel van newscientist.com begon alles in een gesimuleerde tweedimensionale omgeving. Het systeem leerde daar hoe het een specifiek eindpunt kon bereiken. Daarna vertaalde het die kennis naar de echte bewegingen van de robot hond.
🧠 Even simpel uitgelegd
Een gewone computer denkt met siliciumchips. De CL1 doet iets anders: hij gebruikt echte menselijke zenuwcellen, gekweekt uit stamcellen van gedoneerd bloed. Die cellen communiceren met elkaar, net als in je hersenen. Onderzoekers koppelen die cellen aan sensoren en motoren, zodat de cellen als het ware 'leren' sturen — zoals een brein dat doet.
Hoe de CL1 werkt
De basis van de CL1 bestaat uit cellen die voortkomen uit stamcellen. Die stamcellen zijn gemaakt uit bloed van menselijke donoren, vertelt Brett Kagan van Cortical Labs. Het doel: de werking van neurale netwerken biologisch nabootsen.
Moderne AI-modellen zoals ChatGPT zijn wél geïnspireerd op de menselijke hersenen, maar simuleren die processen alleen digitaal. Cortical Labs repliceert ze daadwerkelijk in levende cellen.
Het is niet de eerste keer dat het bedrijf dit probeert. In 2021 speelde hun technologie al het computerspel Pong. De stap naar robotica laat zien dat de technologie nu veel verder reikt: naar complexe interacties in de fysieke wereld.
Waarom biologisch? Energie en leervermogen
De grootste motivatie is energie. Traditionele hardware verbruikt enorm veel stroom. Een biologisch systeem verbruikt aanzienlijk minder dan een computer op basis van silicium. Voor robotica, waar batterijcapaciteit vaak de beperkende factor is, kan dat een cruciaal voordeel zijn.
Daarnaast onderzoekt het team het leervermogen van het systeem. Ferrante Neri van de Education University of Hong Kong analyseerde een document van het bedrijf. Belangrijk voorbehoud: de resultaten zijn nog niet officieel peer-reviewed. Toch zag Neri iets opvallends — het neurale netwerk verbeterde in de loop van de tijd, zelfs toen het steeds dezelfde digitale gegevens kreeg.
Wat betekent dit voor de toekomst?
Neri ziet de resultaten als een positief teken: het systeem lijkt te kunnen leren van beperkte ervaringen onder experimentele condities. Dat de robot een voordeel behaalde bij de specifieke taak, noemt hij een eerste stap richting navigatie in de echte wereld.
De ambitie van Cortical Labs reikt verder: systemen bouwen die niet alleen energiezuiniger zijn, maar ook adaptiever reageren op hun omgeving dan huidige digitale computers. Door biologie en robotica te combineren, hopen de onderzoekers machines te maken die natuurlijker functioneren.
De technologie is nog experimenteel. Maar de succesvolle aansturing van de robot hond is concreet bewijs dat biologische computing potentie heeft. De sprong van Pong naar fysieke navigatie onderstreept hoe snel de CL1-technologie groeit.