Minder vaak gemaaid gras langs de weg, wegmarkeringen die langer mogen verwederen: het Vlaams Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) moet flink schrappen in het onderhoud van gewestwegen en fietspaden. De reden? De kosten stijgen veel sneller dan het budget.
Volgens berichtgeving van vrtnws.be klopt het niet meer: de beschikbare middelen en de werkelijke kosten van wegonderhoud lopen ver uiteen. Het AWV heeft dit jaar 179,5 miljoen euro. Dat klinkt als veel, maar het bedrag ligt slechts zeven procent hoger dan tien jaar geleden. De kosten schoten in diezelfde periode wél omhoog.
De cijfers liegen niet. Groenonderhoud werd 43 procent duurder, netheid 44 procent. Ook strooien in de winter en wegmarkeringen werden 40 procent duurder. Klassiek wegonderhoud is zelfs bijna verdubbeld.
Minister van Mobiliteit Annick De Ridder bevestigt de ernst van de situatie. Ze antwoordde in het Vlaams Parlement op een vraag van Vlaams Parlementslid Els Robeyns (Vooruit), die de cijfers opvroeg. Volgens de minister zou het AWV, puur op basis van indexatie ten opzichte van 2016, een budget van 234,5 miljoen euro nodig hebben — uitgaande van een prijsherziening van 40 procent.
Om binnen het budget te blijven, paste het AWV zijn werking aan. Woordvoerder Katrien Kiekens benadrukt dat alle noodzakelijke werken nog steeds worden uitgevoerd. Maar de prioriteit ligt nu strikt bij locaties waar de verkeersveiligheid in gevaar is. Bepaalde taken gebeuren daardoor minder vaak dan vroeger.
In de praktijk merk je dat vooral aan de bermen. Waar zichtbaarheid een rol speelt, blijft er nog gemaaid worden. Grotere stukken gras worden echter minder vaak bijgewerkt. Ook schilderwerken aan wegmarkeringen gebeuren voortaan spaarzamer.
Kortom: het AWV laat het systematische, esthetische onderhoud los en schakelt over op een risicogestuurde aanpak. Veiligheid eerst, de rest volgt — of blijft achterwege.