In de uitgestrektheid van het universum bevindt zich een regio die voor astronomen bijzonder lastig te bestuderen is: de 'Zone of Avoidance' (ZoA). Dit gebied, dat ongeveer een vijfde van het zichtbare hemelgewelf beslaat, wordt grotendeels onzichtbaar gemaakt door de materie van onze eigen Melkweg. Omdat optisch licht hierdoor wordt geblokkeerd, moeten onderzoekers vertrouwen op alternatieve methoden zoals röntgenstraling, infrarood en radiogolven om door het galactische stof heen te kijken.
Binnen deze uitdagende zone is een bijzondere structuur gedetecteerd die door wetenschappers de 'Treble Clef' is genoemd, officieel aangeduid als VLSSJ0318.9+5755. De naam is een directe verwijzing naar de vorm van het object, dat sterk lijkt op de muzikale vioelsleutel. Lange tijd was de precieze identiteit van deze formatie onbekend. Zo meldt universetoday.com dat het object aanvankelijk werd aangezien voor een pulsar, voordat later hypotheses ontstonden dat het onderdeel was van een zwaar versluierd cluster van sterrenstelsels.
Om de werkelijke aard van de Treble Clef te achterhalen, hebben onderzoekers gebruikgemaakt van geavanceerde technologieën. Hierbij werden data van de SRG/eROSITA-missie en de Chandra X-ray Observatory van NASA gecombineerd. Hoewel de Chandra-telescoop geen survey-instrument is, biedt de hoge hoekresolutie de mogelijkheid om specifieke bronnen, zoals actieve galactische kernen, zeer nauwkeurig te lokaliseren. Volgens heeft een team onder leiding van Andrea Botteon van het Italiaanse National Institute for Astrophysics (INAF) deze gegevens geanalyseerd in een studie gepubliceerd in Astronomy and Astrophysics.
De resultaten van dit onderzoek onthulden de aanwezigheid van diffuus gas dat is opgewarmd tot miljoenen graden, wat resulteert in de uitstoot van röntgenstraling. Om een compleet beeld te krijgen, werden deze gegevens gekoppeld aan radio-observaties van de LOw Frequency ARray (LOFAR), een Europees netwerk van radiotelescopen. Deze multidisciplinaire aanpak leidde tot de conclusie dat de Treble Clef een zogenaamde 'radiofeniks' is. Zoals beschreven door , kenmerkt dit type object zich door oude, niet-thermische filamenten.
Door daarnaast gebruik te maken van infraroodgegevens van UKIDSS-GPS, konden de wetenschappers de exacte structuur van deze filamenten in kaart brengen. Deze ontdekking illustreert de noodzaak van multi-spectrale astronomie; aangezien de Zone of Avoidance optisch ondoordringbaar is, is de synergie tussen verschillende golflengtes de enige manier om verborgen structuren te ontsluiten. De identificatie van de Treble Clef als radiofeniks biedt volgens waardevolle nieuwe inzichten in de dynamiek van energie en gas binnen massieve clusters van sterrenstelsels die zich ver buiten ons eigen galactische vlak bevinden.