De vier astronauten van NASA's Artemis II-missie zijn veilig teruggekeerd op aarde na een historische reis rond de maan. Op 10 april 2026 landde de Orion-capsule in de Stille Oceaan voor de kust van Californië, waarmee een einde kwam aan een tiendaagse missie die voor het eerst sinds 1972 mensen naar de maan bracht.
Succesvolle landing na recordbrekende reis
Volgens newscientist.com meldde missiecommandant Reid Wiseman bij aankomst "vier groene bemanningsleden", wat aangaf dat hijzelf en zijn collega's Victor Glover, Christina Koch (allen NASA) en de Canadese astronaut Jeremy Hansen zich goed voelden na de terugkeer door de atmosfeer. "Wat een reis," zei Wiseman na de landing.
De missie begon op 1 april 2026 met een lancering vanaf Cape Canaveral in Florida. Tijdens de vlucht bereikte de Orion-capsule een afstand van 406.771 kilometer van de aarde, waarmee het afstandsrecord werd gebroken dat sinds 1970 door de bemanning van Apollo 13 werd gehouden, aldus newscientist.com.
Testmissie met wetenschappelijke doelen
Het primaire doel van Artemis II was het testen van systemen voor toekomstige maanmissies. nasa.gov slaagde de missie daar met vlag en wimpel voor. De vlucht was de eerste bemande missie van het Artemis-programma en bouwde voort op de onbemande Artemis I-testvlucht.
De missie had ook verschillende wetenschappelijke doelstellingen. Een belangrijk onderdeel was het observeren van de maankleuren van dichtbij. Waar de maan vanaf grote afstand simpelweg grijs lijkt, merkten de astronauten groene, bruine en zelfs oranje tinten op. Deze waarnemingen kunnen wetenschappers helpen de samenstelling en geschiedenis van het maanoppervlak te ontrafelen, met name aan de achterkant van de maan waar gebieden werden gezien die nog nooit eerder door menselijke ogen waren waargenomen.
Onverwachte lichteffecten
Een opvallend fenomeen tijdens de missie was het zogenaamde 'earthshine' – zonlicht dat door de aarde wordt weerkaatst. Astronaut Christina Koch beschreef hoe de maan veranderde toen de aarde in beeld kwam: "De maan veranderde in een spons van licht. Zodra de aarde dichtbij genoeg kwam om ze beide tegelijk te zien, werd [de maan] doffer, het werd een spons, het werd bijna mat."
Het earthshine door een van de ramen was zo helder dat de bemanning het raam met een reserveshirt moest bedekken, wat volgens newscientist.com heeft geleid tot oproepen om toekomstige missies uit te rusten met speciale raambescherming.
Europese bijdrage cruciaal
Een essentieel onderdeel van de missie was de European Service Module (ESM), ontwikkeld door het Europees Ruimtevaartagentschap ESA. esa.int voorzag deze module het Orion-ruimtevaartuig en de bemanning van levensondersteuning, energie en voortstuwing, waardoor veilige menselijke reizen buiten de aardbaan mogelijk werden.
De missie volgde een specifiek traject waarbij het ruimtevaartuig eerst meerdere keren rond de aarde cirkelde voordat het aan een vierdaagse reis naar de maan begon. De astronauten voerden ook een demonstratie van nabijheidsoperaties uit door handmatig de controle over het ruimtevaartuig over te nemen met behulp van de motoren van de European Service Module. Deze capaciteiten zullen een cruciale rol spelen in toekomstige Artemis-missies.
Weg naar permanente maanbasis
theguardian.com berichtte dat de succesvolle terugkeer het begin markeert van een langere weg naar een permanente aanwezigheid op de maan. Het Artemis-programma heeft als uiteindelijk doel het creëren van een maanbasis en het leggen van de basis voor een toekomstige reis naar Mars.
De missie leverde ook waardevolle foto's en geluidsopnames op terwijl de astronauten de maan passeerden, inclusief gedetailleerde observaties van het maanoppervlak. Deze documentatie zal bijdragen aan de wetenschappelijke kennis over onze natuurlijke satelliet en helpen bij de voorbereiding van toekomstige missies waarbij astronauten daadwerkelijk op het maanoppervlak zullen landen.
Met de succesvolle afronding van Artemis II is NASA een belangrijke stap dichter bij het realiseren van duurzame maanverkenning en het uitbreiden van menselijke aanwezigheid in de ruimte.